-Yo....ox..Vaqif...
Məlahət hönkürtü ilə ağlamağa başlayır.Vaqifin bu zəng qarşısında təlaşı birə-beş artır.Ümid Vaqifin bu halına göz vuraraq nə olub deyə soruşur.Vaqif isə nəyin baş verdiyindən xəbərsiz halda bir cavab verməyərək otaqdan çıxır.Ümid asta addımlarla Vaqifin arxasınca çıxır.
-Məlahət indi səssizlikdi bura.Eşitmədim bayaq anana nəsə olub?
Məlahət elə hey ağlayaraq
-Vaqif..nolar mənə bir xəbər öyrən nolar.
-Gözəlim nolub axı?
-Asya...heç kim heç nə bilmir.Deyirlər evində yanğın çıxıb.Ev partlayıb...
Vaqifin dili tutuldu sanki.Qırıq səslə
-Sən nə danışırsan Məlahət?Nəsə olub?Ona nəsə olub?
-Vaqif qurbanın olum öyrən bilmirəm...bilmirəm.Toya hazırlaşırsan ama nolar mənə bir xəbər öyrən.
Vaqif Ümidin onu qapının arxasından dinlədiyindən xəbərsiz yerə çökərək ağlamağa başlayır.Birdən özünü ələ alaraq
-Məlahət bu dəqiqə toy fikirləşəcəyimi hardan çıxara bilərsən axı?Onun yeni ünvanını səndən başqa kim bilir?Ünva...n ünvanı ver.
-Vaqif nolar bircə Asyanın ölmədiyi xəbərini ver mənə.Mən uşağı anamın yanında qoyub gəlirəm.Amma bircə ölmədiyini de.
-Məlahət ölməyəcək.Ağlama.Başa düşürsən?
Ümid Vaqifin bu sözlərinə qapıdan tutaraq ayaqda durmağa çalışdı.Vaqif ağlayaraq "Asya ölməyəcək" deyirdi.Təbii olaraq artıq onun gözündə toy yox idi.Vaqif cəld bir halda maşınına minərək oradan uzaqlaşır.Ümid də onun ardınca özünü itirmiş halda maşınına əyləşib evdən çıxır.Vaqifin gördüyü mənzərə dəhşətli idi.Asyanın yeni həyət evi havaya uçaraq kül olmuşdu sanki.Ətrafda yanğınsöndürənlər,polislər və ambulans...Aləm bir-birinə dəymişdi sanki.Ətrafdakı insanların nəzəri isə maşınından enərək "olmaz" deyə qışqıran Vaqifdə idi.Vaqifin telefonu Məlahətin zənglərindən susmaq bilmirdi sanki.Ümid maşınını Vaqifin arxasınca idarə etdiyindən Vaqifi birdən gözdən itirmişdi.Polis və yanğınsöndürənlərin axın etdiyi yönə doğru gedirdi artıq.Ora yaxınlaşdıqda yerə yıxılaraq ağlayan Vaqifi görüb bir anda maşınını saxladı.Hələdə nəyin baş verdiyini