d çaşıb qalmışdı.Dili topuq vura-vura:
-Şe....y burada kiminsə olduğunu bilmirdim.Top yəni top üçün
-İndi bildin?Al topunu tez ol çıx həyətdən.
-Xanım bağışlayın.Yəni narahat etdim
-Deyəsən eşitmədin.Çıx həyətdən məni narahat edirsən
-PAH...öılmürdüm bu həyətdə qalmaq üçün
-HA HA HA...mənə bax...topuvu götürdün?hə götürdün.İndi isə ya ALLAH....sağol
-Gedirəmdə..bir döyməyiniz qaldıyee
-Burda qalmağa davam etsəniz onu da edəcəm.Offf burda bir elə sənin kimi qonşum əksik idi.
-Yaman qonaqpərvərsizee
-Yaxşı yol.....getdə.
Ümid iri addımlarla topunu da götürərək həyət qapısından çıxır.
Aysa qızlara tərəf baxdıqda hamısı birdən Asyanın bu halına gülməyə başlayırlar.Asya hirsli halda
-Of qızlar nə gülürsüz?Həmdəki mənə elə baxmayın düz elədim.Şəhərdəki xəstələrin əlindən qaçıb bir az istirahət etməyə gəldim ama burdada məni dəli edəcək bir axmaq tapıldı.
Güllü xala ilə söhbətdən qızlar kənddə çayın o biri üzündə bir meşənin olduğunu öyrənmişdilər.Yolu dəqiq öyrənərək oraya gedəcəklərinə qərar verdilər.
Ümid isə bütün yayı kənddə qalmaq,şəhərə dönməmək fikrində idi.Əslinə qalsa bu kənd ona heç də yad deyildi.Bu həyət Vaqifin nənəsinin həyəti idi.Vaqifin nənəsi rəhmətə getdikdən sonra evi baxımsızlıqdan uçmuşdu.Vaqif isə o evin yerində özünə yeni bir ev tikdirmişdi.Ümidin uşaqlığının çox hissəsi bu kənddə bir yerdə keçmişdi.

-Vaqif deyirəm bəlkə sabah çayın o tərəfindəki meşəyə gedək.
-Ora?Neynirsən ora getməyi axı?
-Nə bilim deyirəm elə burda ikən oralara da bir baş çəkim.Yadındadı çox vaxt heç kim bizi tapmasın deyə ora qaçıb gizlənərdik.
-Olar qardaşım gedərik.Odunluqdan odun da gətirərəm.Havaları bilmək olmaz,birdə gördün yağış yağdı.
Səhəri gün sübh tezdən Asya və qızlar meşənin yoluna tərəf üz tutmuşdular.Asya şəkil şəkməyi çox xoşladığı üçün kiçik fotoaparatını da özü ilə götürmüşdü.Yam yaşıl hündür ağacların arasından görünən mənzərə isə həqiqətən də görülməyə dəyərdi.Aradan bir neçə saat keçmişdi.Asyanın başı şəkil