ğ olmasından xəbərsiz halda elə hey "mən etdim" deyərək bu vəziyyətdən özünü günahlandırırdı.Məlahət artıq dəliyə dönmüş halda bu qısa vaxtda özünü ora çatdırmışdı.Asyanı Vaqifə sarılmış halda gördükdə sevincindən "Asyaaa sağsan ölməmisən" deyə bağırmağa başladı.Ümid isə bu səsi eşitmirdi sanki.Gözləri qaranlıq gətirirdi.Birdən çiyninə toxunan bir əl onu diksindirdi.
-Ay bala dur ayağa.Nə oturubsan yerdə?Mənzər xanımın yaxınıydın?
Mənzər?Bu kim idi?Çaşqın halda
-Asya...
-Oğlum evin sahibəsin deyirsən?Yaxşıki o evdə olmayıb.Yoxsa ikisidə birdən eh...bala.
-Dayı.Asya?Ona heçnə olmayıb?
-Ay bala di durdaa ayağa.Odur bax.Orada halı pisləşib.İndicə gəlib çıxdı.
Ümid dayının ona göstərdiyi yönə baxdığında dərindən bir ah çəkərək daha da şiddətli bir halda ağlamağa başladı.Asyanın hadisənin təsirindən halı pisləşmişdi.Həkimlərin inadına baxmayaraq heç bir sakitləşdirici qəbul etmək istəmirdi.Məlahət onu qucaqlayıb ağlayırdı.Ümidin bütün duyğuları bir-birinə qarışmışdı sanki.Asyaya yaxınlaşmağa bu dəfə həqiqətəndə qorxurdu.Arxasında qoyub gəldiyi toy belə onun vecinə deyildi.Ata,anasının ziyalı insanların önündə pərt bir vəziyyətini belə düşünmürdü.Ağlında olan bir tək şey Allaha Asyanın yaşadığı üçün təşəkkür idi.Ayağa qalxaraq sanki yıxıla-yıxıla Asyaya doğru gəldi.Məlahət Ümidi orada o vəziyyətdə görüb donub qalmışdı.Tez Vaqifə tərəf baxdə və Vaqif onun bu baxışlarına dərindən bir ah çəkərək cavab vermişdi.Məlahət Asyanın qarşısında durdu.Ümidin ona yaxınlaşmasını istəmirdi.Vaqif Məlahətin astaca qolundan tutaraq çəkilməsini istərmiş kimi ona baxdı.Asya isə həm içkinin,həm də yaşadığı bu dəhşətin nəticəsindən sadəcə olaraq kül olmuş evinə baxırdı.Gözü heç kimi,heç nəyi görmürdü.Ümid Asyaya yaxınlaşdıqda Məlahət onun qarşısından çəkilərək Vaqifi qucaqlayıb ağlamağına davam etdi.
-Asyaaaaaa.....
Asya başını çevirib Ümidi qarşısında gözləri şişmiş bir halda gördüyündə vecsiz bir şəkildə yenidən kül olan evinə baxmağa davam etdi.Artıq hər kəs