orada idi.Hər yerdə Asyanı axtarmağa başlayır və kafedə Asyanı uçuş vaxtını gözlədiyini görür.Vaqif Ümidin orda olduğunu görcək bir bəhanə ilə Məlahəti oradan uzaqlaşdırır.Ümid sevincək və təngənəfəs halda
-Asya...
Asya adını eşitcək başını qaldırır və Ümidi qarşısında o vəziyyətdə görüb təəccüblənərək
-Ümid?Sənin burda nə işin var?
-Asya nə deyəcəyimi,necə deyəcəyimi bilmirəm ama getmə.
-Ümid xahiş edirəm başlama yenə.
Ümid Asyaya doğru gələrək
-Nə halda olduğumu görmürsən?Nələr yaşadığımı bilmirsən?Asya sən mənim həyatda yaşama səbəbimsən.Məni nəfəssiz qoyma.
Bu dəmdə hava limanının operatoru Asyanın təyyarəsinin artıq uçişa hazırlandığını və sərnişinlərdən öz yerlərini almalarını deyir.Asya çantasını götürərək
-Ümid getməliyəm.Mənim təyyarəmdi.
Ümid Asyanın yolunu kəsərək
-Getməyinə icazə verən deyiləm.
Asya hirsli halda
-Ümid gedəcəm.İstəyirsən icazə ver.İstəyirsən vermə.Mən səndən icazə almadığıma görə deməli gedirəm.
-Gedə bilməzsən dedim.
-Ey çəkil qarşımdan.Bu dəqiqə təhlükəsizliyi çağıracam.
-Asya kimi istəyirsənsə çağır vecimə belə deyil.
Asya hirsli halda səs tonunu yüksəldərək
-Ümid yorulmuşam.Yəni başa düşmürsən?Səndən yorulmuşam.
Asya getmək istəyərkən Ümid ətrafdakı insanların onların davasına baxmasını önəmsəmirmiş kimi onu qolundan tutaraq məsum bir üz ifadəsi ilə
-Asya xahiş edirəm getmə.Getsən yaşaya bilmərəm mən.Məni ölümə tərk etmə
Asya səs tonunu yumşaldaraq
-Ümid xahiş edirəm burax gedim.Olmaz.İmkansızdı.Əgər bu gün mənə səni tanıdığım günə geri dönməyimə bir şans versəydilər inan heç o kəndə belə getməzdim.Nolar burax gedim.
-Asya mən imkansızı mümkün edəcəm.Sən mənə aidsən,yalnız mənə.Mən də sənə.Sən mənimsən Asya.Alın yazımsan.Sənin getməyinə icazə verə bilmərəm.
-Bunların hamısı keçmişdə qaldı.İndi mənim ardımca ora belə gəlsən artıq mənim üçün heç bir şey ifadə etməyəcək bu.İndi isə burax qolumu.Ətrafdakı insanları da narahat edirik.
-Asya...
-Ümid xahiş edirəm burax.Mən
Ümid Asyanın