e qayıtdı.Vaqif təlaşlı halda:
-Ümid qardaşım neçə saatdı hardasan?O əlindəki fotoaparat nədi elə?
-Vaqif o dəli qız varaaa meşədəki iri akasyanın altında azıb qalmışdı.Bu da onundu.Məndə qalıb.Onu evlərinə gətirdim.
-Hmmm başqa?
-Vaqif başqa nə?
-Yəni mənim bu hər qız gördüyündə onu əldə edən qardaşım o qızı meşənin ortasından sadəcə olaraq evlərinə gətirdi?
-Vaqif axmaq kimi danışma.Həm o qız heç də mənim tipim deyil.İfritənin biridi.Onu evlərinə gətirdim başqa heçnə...
Qızlar Asyanın ayağını sarıdıqdan sonra o yatır.Asya çox yorulmuşdu.Uşaqlar kimi mışıl-mışıl yatırdı...
Ümid isə yatmaq üçün yerinə uzanmışdı.Əlində Asyaya aid fotoaparat var idi.Ordan Asyanın şəkillərinə baxırdı.Ancaq elə hey fikrində olan Asyanın o yorğun üzü idi.Birdən özü belə istəmədən dedi:
-ASYA...
-Asya o kimdi Ümid?-deyə Vaqif soruşdu.
-Heç...
-Heç?Heç olduğuna nəsə inanmadım.Olmaya o dəli dediyin qızın adıdı hə?
-Vaqif yorulmuşam,həm nə bilim kimin adıdı.Elə-belə ağzımnan çıxdı.Nəysə yuxum gəlir mən yatıram.
Səhər oyandıqda Ümidi ilk işi Asyaya baş çəkmək idi.-Vaqif mən gedirəm.Bir azdan gələcəm.
-Hara belə?
-O dəlinin fotoaparatın aparım verim.Yoxsa gəlib onun üçün də dava salacaq ki,aparatımı oğurlamısan.
Əslində bu absurd bir bəhanə idi.O Asyanın yaxşı olub-olmadığını yoxlamağa gedirdi.
Hə Ümid əminəmki elədi.get.
Ümid evə yaxınlaşdı.Evin qapısını döydü.Vəfa Qapını açıb Ümidi qarşısında gördükdə salamlaşıb gülümsəyərək onu içəri dəvət etdi.Ümid utancaq halda evə daxil oldu.Əlindəki fotoaparatı uzadaraq
-Şey...xanımındı deyəsən onu verməyə gəldim yəni....
-Hə dünəndən onu axtarırıq bizdə.
-Xanım necədi?
-Asyanı deyirsiniz?
-Hədə o xanım.Ayağı necə oldu.
-Gəlin Asya ikinci mərtəbədə Məlahətin yanındadı.gəlin...gəlin.
Vəfa Ümidi yuxarıya Məlahətlə Asyanın yanına çıxarıb aşağı endi.Məlahət üzündə xoş bir təbəssümlə:
-Niyə əziyyət çəkirdiniz?Sonra gəlib mən götürərdim.
-Xanım gətirmək istədim.O xanım necədi?Yoxdu evdə?
-Ayağı əzilib