seslenir.
-Salam Ümid.Senden bir xahişim var.Amma tebii ki,eger mümkünse.
-Salam Melahet.Tebii ki mümkün olar.Buyur de.
-eee menim bir işim var.Asya da heyetde yellencekde yuxuya gedib.Onu orda tek qoya bilmerem,oyatmağa da qıymadım.Mümkünse yarım saatlıq burda oturduğun kimi bizim heyetde oturarsan?
Ümid hem Asyanı görmek isteyirdi hem de yox.Ancaq mecburen razılaşmalı oldu.
-Olar Melahet sen işinde ol.Narahat olma.
-Çox sağol Ümid.
Melahet Vaqifle gezmeye gedir.Sevincek ve narahat halda Vaqife dedi:
-Vaqif deyesen alındı.Men yarım saat dedim ama biz en yaxşısı 3 saat qayıtmayaq.Asya yatanda 2 saatdan tez oyanmır adeten.
-Olar Melahet.Nece isteyirsense ele de olsun.
Ümid elacsız şekilde yan heyete keçir.O yellencekde yuxuya geden Asyanın qarşısında oturub ona tamaşa edirdi.İçinden öz-özlüyünde danışırdı "Asya sen meni ne hala saldın axı bele?Yeni bir qız da meni bu qeder düşündüre bilerdi ne vaxtsa?Men birine göre bu qeder narahat ola bilerdim?Axı hardan çıxdın sen menim qarşıma bele hardan?"
Aradan yarım saat keçdikden sonra Asya yuxudan oyanır ve Ümidim sessizce heyetde otların üstünde uzandığını görür.Özü de bir az aralıda keçir Ümidin yanına.Heç biri bir kelme bele demeden göy üzünü seyr edirdiler.Ümid arada yaranan bu sessizliye son vererek dedi:
-Asya...of Asya sen menen ne etmisen bele?
Asya teeccüblü baxışlarla yan terefe çevrilerek Ümide baxaraq
-Çox xoşlayırsan sessizce göy üzüne baxmağı?
-Evvel xoşlamırdım.Heç göy üzünü senin gözlerinin mavisine benzedenden önce bu qeder gözel görmemişdim.
Asya Ümidin sözlerine meyus olmuş kimi bir üz ifadesi ile susdu.Ümid ise derinden bir ah çekerek sözüne davam etdi.
-Asya kaş...kaş ki...
Yene de sessizlik çökdü araya.Bu defe ise Asya üzünde hirsli bir ifade ve bir o qeder de başalıcı tebessüm ile
-Kaş ki.....kaş ki ne Ümid.Kaş ki etrafındakı dost dediklerin insanlar meni bu cür tanımasaydı?Kaş ki men başqa cür Asya olaydım.Onda ne olacaqdıki guya?He Ümid?Sen...
Ümid Asyanın

<< 1 ... 11 12 [13] 14 15 ... 55 >>