sözünü tamamlamasına icaze vermeyerek qeyri-ixtiyari bir şekilde elini onun beline ataraq onu özüne teref çekir ve dodaqlarına zerif bir öpüş qondurur.Asya onu özünden aralamağa çalışsa da o anın sehrine düşerek bir o qeder de inadkarlıq etmedi.
O an her ikisi de bir gerçeyi çox yaxşı bilirdiler.Heç biri bu öpüşü heç vaxt unutmayacaqlardı.
-Ümid...Ümid xahiş edirem eleme.
-Asya meger sende meni istemirsen?Yox deme.İstediyini gözlerinden oxuya bilirem.
-Ümid bu yanlışdı.Sehvdi.Olmaz.
Asya yerinden qalxaraq heyetdeki stulda eyleşdi.Elleri ile üzünü tutdu.
Artıq hava qaralmışdı.Ümid ona yaxınlaşaraq yanında eyleşdi.
-Asya...Asya ne olar mene bax.
Asya ellerini üzünden çekerek mesum bir ifade ile Ümide baxdı.
-Ümid ne olar bunu eleme.Onsuzda men de heç yaxşı deyilem.
-Neyi elemeyim Asya?
Asya ağlayaraq
-Özünü mene aşiq eleme Ümid başa düşdün?Offf...men bele biri deyildim,men bu deyilem Ümid.Bu 2 hefte meni ne qeder deyişib.Men heç neye temamile heç neye göre ağlamırdım.İndiki halıma bax.Off...eleme bunu.seninle menim heç vaxt bir sonumuz ola bilmez,meger bunu göre bilmirsen.Mennen uzaq dur.Başa düşürsen uzaq dur Ümid.
Ümid Asyanın üzünü ovuclarını içine alıb,göz yaşlarını sile-sile :
-Asya kövrek quş kimisen.Bu qeder qorxmana ehtiyac yoxdu.Men her şeyi fikirleşmişem bax...
-Ümid olmaz.Niye başa düşmek istemirsen axı ki,olmaazzz.Hamısından yaxşısı bir-birimiz üçün şirin bir yay xatiresi olaraq qalmağımızdı.Bundan artığı yox.Yalnız bu qeder.
Ümid artıq Asyaya hedsiz derecede yaxınlaşmışdı.Nefesi Asyanın dodaqlarında,Asyanın dodaqlarına deyen nefes ise onun bütün bedeninde cereyan edirdi.O Asyanın alnından öperek
-Asya inan ki sensiz olmaz.Men senin qarşında aciz qaldığım qeder heç kimin qarşısında aciz qalmamışam.2 heftede sadece 2 heftede meni,Ümidi mehv eden bu qızsız inan ki,bütün ömrüm boyu yaşaya bilmerem,yox olaram.
Asya Ümidi özünden iteleyib geri çekilerek
-Çıx get Ümid.Get.Men onsuzda gedirem burdan.Bir daha meni

<< 1 ... 12 13 [14] 15 16 ... 55 >>