özünü günahlandırırdı.Melahet artıq deliye dönmüş halda bu qısa vaxtda özünü ora çatdırmışdı.Asyanı Vaqife sarılmış halda gördükde sevincinden "Asyaaa sağsan ölmemisen" deye bağırmağa başladı.Ümid ise bu sesi eşitmirdi sanki.Gözleri qaranlıq getirirdi.Birden çiynine toxunan bir el onu diksindirdi.
-Ay bala dur ayağa.Ne oturubsan yerde?Menzer xanımın yaxınıydın?
Menzer?Bu kim idi?Çaşqın halda
-Asya...
-Oğlum evin sahibesin deyirsen?Yaxşıki o evde olmayıb.Yoxsa ikiside birden eh...bala.
-Dayı.Asya?Ona heçne olmayıb?
-Ay bala di durdaa ayağa.Odur bax.Orada halı pisleşib.İndice gelib çıxdı.
Ümid dayının ona gösterdiyi yöne baxdığında derinden bir ah çekerek daha da şiddetli bir halda ağlamağa başladı.Asyanın hadisenin tesirinden halı pisleşmişdi.Hekimlerin inadına baxmayaraq heç bir sakitleşdirici qebul etmek istemirdi.Melahet onu qucaqlayıb ağlayırdı.Ümidin bütün duyğuları bir-birine qarışmışdı sanki.Asyaya yaxınlaşmağa bu defe heqiqetende qorxurdu.Arxasında qoyub geldiyi toy bele onun vecine deyildi.Ata,anasının ziyalı insanların önünde pert bir veziyyetini bele düşünmürdü.Ağlında olan bir tek şey Allaha Asyanın yaşadığı üçün teşekkür idi.Ayağa qalxaraq sanki yıxıla-yıxıla Asyaya doğru geldi.Melahet Ümidi orada o veziyyetde görüb donub qalmışdı.Tez Vaqife teref baxde ve Vaqif onun bu baxışlarına derinden bir ah çekerek cavab vermişdi.Melahet Asyanın qarşısında durdu.Ümidin ona yaxınlaşmasını istemirdi.Vaqif Melahetin astaca qolundan tutaraq çekilmesini istermiş kimi ona baxdı.Asya ise hem içkinin,hem de yaşadığı bu dehşetin neticesinden sadece olaraq kül olmuş evine baxırdı.Gözü heç kimi,heç neyi görmürdü.Ümid Asyaya yaxınlaşdıqda Melahet onun qarşısından çekilerek Vaqifi qucaqlayıb ağlamağına davam etdi.
-Asyaaaaaa.....
Asya başını çevirib Ümidi qarşısında gözleri şişmiş bir halda gördüyünde vecsiz bir şekilde yeniden kül olan evine baxmağa davam etdi.Artıq her kes dağılmışdı.Polisler,yanğınsöndürenler bele getmişdiler.
Ümid Asyanı bağrına basıb

<< 1 ... 48 49 [50] 51 52 ... 55 >>