qarışmışdı.Ele buna göre de qızlardan aralı düşmüşdü.Ne qeder qızları axtarsa da meşenin ortasında azıb qalmışdı.Qızlar Asyanı itirdiklerine göre çox qorxmuşdular.Buna göre de onun eve dönme ehtimalı ola bileceyine inanıb onu evde gözlemeye qerar vermişdiler.Axşama doğru Ümidle Vaqif de meşenin içinde yerleşen odunluğa gedirdiler.Ümid Vaqife meşede tek gezmek istediyini deyib ondan ayrıldı.Meşenin derinliyine doğru tek geden Ümid birden bir yorğun ses eşitdi.Sese doğru getdikde ise Asyanın akasya ağacının altında çaresiz ve bitkin halda oturub ağladığını gördü. —
Ümid ona yaxınlaşaraq dedi:
-Xanım yaxşısınız?
Asya başını qaldırıb Ümidi qarşısında gördükde sevindi.Halsız bir şekilde cavab verdi.
-He yaxşıyam.Ayağımı burxmuşam,yeriye bilmirem,meşenin harasıdı bilmirem ama azıb qalmışam,acından ölürem,telefonumda şebeke yoxdu ve ela olduğumdan oturub burda özümçün ağlayıram.Men elayam ela.
Ümid Asyanın bu hirsli halda danışığından sanki zövq alırmış kimi ona baxırdı.Ehtiyatla Asyaya yaxınlaşdı ve onun qolundan tutaraq özüne teref çekdi.
-Ey neynirsen burax qolumu.
-Sizi aparıram.
-Hara?
-Evinize hara olacaqki?Ama özünüz bilersiniz.İsteyirsinizse gelmeyin.Bir azdan buralar zülmet qaranlıq olacaq.Ayı,canavar,bayquş ve başqa heyvanlarla oturub söhbet edersiz.
Ümid bu sözleri deyib geriye biir-iki addıem atdı.Asya yorğun sesle dillendi:
-Offf yaxşı gözleyin.Bir gün sene möhtac olacağımı bilseydim...Asya ayağa durub gezmek isteyende ayağını yere qoya bilmediyinden yıxılmaq üzre olanda Ümid celd hereketle onu tutur ve qucağına alaraq eve doğru irelileyir.Asya halsızlıqdan huşunu itirmişdi.Ümid ona heç bu qeder diqqetle nezer yetirmemişdi.
Ümid Asyanı eve getirib qızlara tehvil verir.Qızlar onun tapılmasına hedsiz sevinirler.Ümid deyir:
-Ayağı ezilib...Bizde derman olmalıdı.Men bu deqiqe getirerem.
Bu vaxt Melahet dillendi.
-Yox narahat olmayın.Size minnetdaram.Yeni Asyanı tapıb getirdiyiniz üçün.Çox sağolun.
-Deymez.-Deyib Ümid eve

<< 1 ... 4 5 [6] 7 8 ... 55 >>