ayağınız?
-Yaxşıyam teşekkürler.Esline qalsa men de ele ona göre gelmişem.Size teşekkür etmek üçün.
Ümid teeccüblü baxışlarla Asyaya baxırdı.Asya sözüne davam etdi.
-Yeni bu gün eger yaxşıyamsa sizin sayenizde.Meni meşeden qurtardığınız üçün çox sağolun.Birde ki,fotoaparatımı getirdiyiniz üçün sağolun.
Ümid gülümseyerek
-Deymez.Ama men sizin getdiyinizi zenn edirdim.
-Xeyr refiqelerim getdi.He birde ki,size heyetde ve o gün meşede dediklerime göre yeni üzr isteyirem
-Teşekkür ve üzrünüz qebul edildi.
Ümid bu sözü deyer-demez her ikisi de gülümsediler.
-Ümid.
-Ne?
-Menim de adım Ümiddi.-deyerek elini Asyaya teref uzatdı.Asya Ümidin elini zerifce sıxdı.Sonra ise oyunu göstererek zarafatyana dedi:
-Deyesen artıq menim qorxumdan heyetde futbol oynamırsız.
Her ikisi de güldüler.
-Hmm neyse Ümid men gedim.Bir daha sağolun.
-Utursaydınız.Size kofe vererem.hmm?
-Hmmm çay verseniz oturaram )))
-Elbette bu deqiqe.
Aradan 2 deqiqe keçmeden Ümid içeri girerek
-ve.... budur çayınız.
-Teşekkürler.
Arada bir müddet fasile yarandı.Bu sakitliyi Ümid pozaraq dedi:
-Neçe yaşınız var?
-23.sizin?
-25.Bes haradasa işleyirsiniz ya oxuyursunuz?
-Men modelyerem.Özüme aid bir butik ve otelyem var.Bes siz?
-Men şirket direktoruyam.Ama işden istefa vermişem yeni işlemirem.Özüme tetil elan etmişem.
-Hm...
-Asta özünüzü başqalarına nece teqdim edirsiniz?
-Baxır adamına.
-Meselen mene )))
-Hmmm.düzün deyim ya yalan?
Ümid çiyinlerini çekerek
-Her halda doğru.
Asya gözlerini bir nöqteye dikerek özü bele istemeden bütün heyatını Ümide qısa şekilde danışmağa başladı.
-Men...Asya.Ailemin tek varlığı olan Asya...Anam men 8 yaşımda iken dünyasını deyişib.Atam çox imkanlıdı,yeni imkanlı bir ailenin qızıyam.Atam...eh atam.O mene heç vaxt ata olmadıki.Anamdan sonra evde az-az olan atam.Olanda da başqaları ile olan atam.O menim nece böyüdüyümün bele ferqinde deyil.15 yaşım olanda biri ile tanış oldum.Adil...o menim ilk güvendiyim biri

<< 1 ... 8 9 [10] 11 12 ... 55 >>