"Sen de getme"
Bölüm 16
Könül yorğun, yollar çettin,
Neler etdi qebahetin?
Deymez senin mehebbetin
Menim bu goz yaşlarıma...
-Deniz, qızım sakitleş..
-Firuze xala, bitdim men..bele yaşaya bilmerem..Allahım mehv oldum..-Elimdeki qanı gördüyüm anda qışqırmaga başlamışdım..Sanki yuxudan ayılmışdım..Yunisin gelişi, yalvarışlarım, çekdiyim acılar bir-bir gözümün önünden lent kimi keçirdi..O an beynimden yalnız bir fikir keçirdi "Men mehv oldum..heyatım, xeyallarım, geleceyim, arzularım puç oldu" Elimdeki qanı üstümdeki örtüye ele silirdimki az qalsın elimin derisi soyulacaqdı...Firuze xalanın aglayarag mene yalvarması bele mene tesir etmirdi...
-Deniz, eleme, qızım, dayan...-Üstüme geldiyini gördüyüm de daha berk qışqırmaga başlamışdım..-Gelme!!..Çıx..
-Qızım, sakitleş...Yalvarıram..
-Menim sesime İlqarda içeri gelmişdi..O anda onun qarşısında yarı çılpaq oldugumu hiss etmemişdim...
-Deniz, sakit ol, dinle bizi..bax..
-Çıxın dedim..!! Çıxın..!!
Divarın küncüne qısılıb ellerimle ayaglarımı tutub deli insanlar kimi arxaya-qabaga hereket edirdim..Soyuq ter meni basmışdı..Amma sanki ciyerlerim yanırdı..Qızdırmanın tesirinden, qorxudan tir-tir esmeye başlamışdım..Sanki qızmar güneşin altında idim..Canım çox yanırdı...
-Deniz..bele eleme..her şey yaxşı olacaq...ana, ona bir şey getir, geyindir...
-G..gözle...
-Ne yaxşı olacaq.!! Yaxın gelme!! Toxunma mene!..Çıxın dedim..!!
Elimi qulaglarıma tutub qışqırmaga başlamışdım..
.................................................................
Aslanın evinden son süretle uzaqlaşmışdım.."Allahım nolar düşündüyüm şey olmasın"...Men..men bu vicdan ezabı ile yaşaya bilmezdim..Bilirdim bu o eclafın işidi..Yunis haqqında her şeyi öyrenmişdim.Denizi ilk önce ondan qorumalı idim..Bunu nece düşünmemişdim..Aslanın evi onlardan çox uzaqda idi, en az 1 saat yol getmeli idim..Riyad.. O menden tez çatar..Riyada defelerle zeng etsemde telefonu açmırdı..-Nehlete gelesen!! Yunis!!
Ona bir şey olsa seni öz ellerimle

[1] 2 3 ... 6 >>