"Sən də getmə"
Bölüm 16
Könül yorğun, yollar çəttin,
Nələr etdi qəbahətin?
Dəyməz sənin məhəbbətin
Mənim bu goz yaşlarıma...
-Dəniz, qızım sakitləş..
-Firuzə xala, bitdim mən..belə yaşaya bilmərəm..Allahım məhv oldum..-Əlimdəki qanı gördüyüm anda qışqırmaga başlamışdım..Sanki yuxudan ayılmışdım..Yunisin gəlişi, yalvarışlarım, çəkdiyim acılar bir-bir gözümün önündən lent kimi keçirdi..O an beynimdən yalnız bir fikir keçirdi "Mən məhv oldum..heyatım, xeyallarım, gələcəyim, arzularım puç oldu" Əlimdəki qanı üstümdəki örtüyə elə silirdimki az qalsın əlimin dərisi soyulacaqdı...Firuzə xalanın aglayarag mənə yalvarması belə mənə təsir etmirdi...
-Dəniz, eləmə, qızım, dayan...-Üstümə gəldiyini gördüyüm də daha bərk qışqırmaga başlamışdım..-Gəlmə!!..Çıx..
-Qızım, sakitləş...Yalvarıram..
-Mənim səsimə İlqarda içəri gəlmişdi..O anda onun qarşısında yarı çılpaq oldugumu hiss etməmişdim...
-Dəniz, sakit ol, dinlə bizi..bax..
-Çıxın dedim..!! Çıxın..!!
Divarın küncünə qısılıb əllərimlə ayaglarımı tutub dəli insanlar kimi arxaya-qabaga hərəkət edirdim..Soyuq tər məni basmışdı..Amma sanki ciyərlərim yanırdı..Qızdırmanın təsirindən, qorxudan tir-tir əsməyə başlamışdım..Sanki qızmar günəşin altında idim..Canım çox yanırdı...
-Dəniz..belə eləmə..hər şey yaxşı olacaq...ana, ona bir şey gətir, geyindir...
-G..gözlə...
-Nə yaxşı olacaq.!! Yaxın gəlmə!! Toxunma mənə!..Çıxın dedim..!!
Əlimi qulaglarıma tutub qışqırmaga başlamışdım..
.................................................................
Aslanın evindən son sürətlə uzaqlaşmışdım.."Allahım nolar düşündüyüm şey olmasın"...Mən..mən bu vicdan əzabı ilə yaşaya bilməzdim..Bilirdim bu o əclafın işidi..Yunis haqqında hər şeyi öyrənmişdim.Dənizi ilk öncə ondan qorumalı idim..Bunu necə düşünməmişdim..Aslanın evi onlardan çox uzaqda idi, ən az 1 saat yol getməli idim..Riyad.. O məndən tez çatar..Riyada dəfələrlə zəng etsəmdə telefonu açmırdı..-Nəhlətə gələsən!! Yunis!!
Ona bir şey olsa səni öz əllərimlə