və
sevimlilik
səbəbidir.
Allahın Rəsulu (s)
hamıya, hətta
uşaqlara salam
verir və bu işlə
fəxr edirdi. (bax:
“Bihar”, 73-cü cild,
səh.10)
Hədisdə deyilir:
“Bir salam üçün 70
savab var. 69
savab salam verən
şəxsin, bir savab
isə cavab verən
şəxsin payına
düşür.” (“Bihar”,
73-cü cild, səh.11)
Qur’an göstəriş
verir: “Evlərə
girəndə bir-
birinizə salam
verin. Bu Allah
tərəfindən pak və
mübarək
salamdır.” (“Nur”
surəsi, ayə 61)
İmam Baqir (ə) bu
ayəni belə təfsir
edir: “Məqsəd
insanın ev əhlinə
salam
verməsidir.” (bax:
“Təfsiri Nümunə”,
14-cü cild,
səh.553) Çünki
zövcə və övladlar
insan üçün öz canı
kimidir. Qur’an
baxımından bu
növ münasibət
pak və mübarək
münasibətdir,
eyni zamanda
həyat səfası olub
narahatlığı aradan
qaldırır.
Salam əskiklik
yox, iftixar
səbəbidir. Amma
daha yaxşı olar ki,
uşaq böyüyə,
ötüb-keçən
dayanana, az
dəstə çox dəstəyə
salam versin. (bax:
“Mizanul-hikmə”,
4-cü cild, səh.538)
Əmirəl-
mö’minindən (ə)
bir rəvayətlə
salam mövzusunu
sona çatdırırıq.
Həzrət (s)
buyurur: “Allahın
rəsulu (s)
qadınlara və
kişilərə salam
verirdi.” Amma
həzrət Əli (ə) özü
cavan qadınlara
salam vermirdi. O
həzrət buyurur:
“Qorxuram onların
yumşaq cavabı
mənə tə’sir etsin
və savabdan çox
vəsvəsəyə düçar
olam.”
Əllamə Məclisi bu
hədisi belə izah
edir: “Həzrət (s)
bu əməllə
ümmətə
öyrətmək istəyirdi
ki, cavan
qadınlarla
əlaqələri
azaltsınlar.
Əslində mə’sum
imam heç zaman
vəsvəsəyə düçar
olmur.” (bax:
“Bihar”, 4-cü