gəlir:
-Kimsən?
-Mən Fatimə deyir.
-Yanında kim var Həzrəti Fatimə?
-Oğlum Hüseyn, bir də Həsən var.
Hüseynlə gələrkən, Həsən ağladı.
Məcbur olub onu da yanıma
aldım.
Qadın kədərlənərək cavab verir:
-Bağışla, Ya Rəsul qızı Fatimə,
mən yoldaşımdan sadəcə sən və
Hüseyn üçün icazə almışdım.
Həsən üçün icazə almamışam.
Sabah gəl yoldaşımdan icazə
alım.
Həzrəti Fatimə yenə də yaxşı deyir
və evinə qayıdır.
Ertəsi gün olur. Həzrəti Fatimə,
Həzrəti Hüseyn ilə Həsəni yanına
alaraq o qadının evinə gedirlər.
Qapını döyürlər.
-Kimsən? deyir yenə qadın.
-Mən Fatimə.
-Yanında Həzrəti Hüseyn və
Həzrəti Həsəndən başqa biri
varmı Ya Rəsul qızı Fatimə.
Yoxdu deyir Həzrəti Fatimə
və qapı açlır. Qapını açan o qədər
gözəl bir qadındır ki, üzündən
nur yağır. Çox gözəl örtünmüş bir
qadın idi. Ağzını açır və balaca bir
cisim çıxarır və
-Xoşgəldin Səfa gətirdin Ey
Rəsulallah qızı Fatimə deyir.
Həzrəti Fatimə ilk olaraq qadının
yoldaşına olan sədaqətini bəyənir
və deyir:
-Üç gündür kimdir deyən yaşlı
qadın sən idin? Qadın yox
deyərək cavab verir.
-Yaxşı, bəs o yaşlı qadın kim idi?
-Yaşlı qadın yox idi, Ya Rəsulallah
qızı Fatimə. Ağzımda daş var idi
ona görə səsini dəyişdirdim.
-Bəs niyə deyişdirdin səsini?-deyə
soruşur Həzrəti Fatimə.
Qadın belə cavab verir:
Bəlkə yoldan bir kişi keçər,
səsimdən xoşu gələr, pis əməl
işlər deyə dəyişdirdim