Bir gün Rəsulallah (s.a.v) qızı
Fatiməyə deyir:
-Cənnətə girən ilk qadın kimdir
bilirsən?
Həzrəti Fatimə cavab verir:
-Ey Fahr-i Kainat mən deyiləm?
Rəsullallah deyir:
-Xeyir, filan yerdə, filan evdə bir
qadın var odur.
Həzrəti Fatimə belə deyir:
-Nə əməl işləmişdir ki, cənnətə
girən ilk qadın olacaqdır?
Rəsulallah əfəndimiz get onu
ziyarət et görərsən deyir.
Həzrəti Fatimə hazırlanıb o
qadının evinə gedir. Qapıyı döyür.
Çox çirkin bir səs cavab verir:
-Kimsən?
Həzrəti Fatima deyir:
-Mən Fatimə.
-Hansı Fatimə?-deyir qadın?
Həzrəti Fatimə cavab verir:
-Rəsullallah (s.a.v) in qızı Fatimə.
Qadın deyir:
-Bağışlayın, yoldaşım evdə yoxdu
bu an. Məndən başqa heç kimə
açma qapını deyib.
Aça bilmərəm qapını, ey
Rəsulallahın qızı. İstəyirsən sabah
gəl, başımın üzərində yerin var.
Sənə canım da qurban. O zamana
qədər yoldaşımdan icazə alaram.
Yaxşı deyər Həzrəti Fatimə.
Ertəsi gün olur. Həzrəti Fatimə
yenə o qadının evinə gedirkən
yanına Həzrəti Hüseyn gəlir. Məni
də apar deyir anasına. Həzrəti
Fatimə yaxşı gəl birlikdə gedək
deyir.
O qadının evinə gəlirlər. Qapıyı
döyürlər.
Qadın yenə:
-Kimdir?-deyir.
Həzrəti Fatimə cavab verir:
-Mənəm Fatimə.
Qadın deyir:
-Ey cihan sevənin mübarək qızı
yanında bir oğlan uşağının səsini
eşidirəm. Kimdir o?
-Mənim oğlum Hüseyndir. Mən
gələndə o da gəlmək istədi, mən
də xətrinə dəymək istəmədim
deyə cavab verir. Həzrəti Fatimə.
Qadın kədərlənərək deyir:
Bağışla, Ey Rəsul qızı Həzrəti
Fatimə,mən yoldaşımdan sadəce
sizin üçün izacə istədim. Oğlun
Hüseyn üçün istəmədim. Sən bu
gün get, sabah gəl oz aman
Hüseyn üçün də izacə alaram.
Yaxşı, deyə Həzrəti Fatimə cavab
verir. Evinə qayıdır.
Ertəsi gün olur. Həzrəti Fatimə ilə
Həzrəti Hüseyn tam yola çıxarkən
qardaşı Həzrəti Hüseyni görən
Həzrəti Həsən ağlamağa başlayır.
Mən də apar deyir. Həzrəti Fatima
oğlunun xətrinə dəymir və onu
da yanına alır və yola çıxırlar.
Qadının evinə gelirlər. Qapını
döyürlər və yenə çirkin səslə
cavab