amma heç kim
yox idi. Birden gözü yerdeki
ağ mektub zerfine sataşdı.
Yavaşca gelib zerfi yerden
götürdü. Bu an qelbi
heyecanla döyülmeye
başladı. Ne olduğunu başa
düşmürdü qız. Zerfin
üzerinde ne ad nede adres
var idi. Qız zerfi açdı. İçinden
ağ bir kağıza yazılmış bir
mektub çıxdı. Qelbi daha
güclü döyünmeye başladı.
Çünki sevdiyi oğlanın qoxusu
var idi bu mektubda. Başı
gicellenmeye başladı. Gedib
yavaşca divanda oturdu.
Kağızı açdı ve elleri titreyerek
oxumağa başladı. Sevdiyi
oğlan mektubda bele
yazmışdı: Sevgilim senden
ayrılandan sonra bir üreye iki
sevginin sığmayacağını başa
düşdüm. Senden sonra ne
birini sevdim ne de birine
baxdım. Sadece hemişe seni
sevdim. Sensiz günlerimin
her biri o birinden daha çetin
keçirdi. Her gün daha çox
darıxırdım. Sene bir kitab şer
yazdım. Her gün yazdım, her
gün oxudum illerce ağladım.
Her gece sehere qeder seni
düşündüm. Her gece senin
yanında olmağı istedim ve
her gece sensizliye lenet
etdim. Yuxuları haram etdim
özüme. Sensizliyin acığın
gözlerimden aldım ve bir gün
her şeyi deyişdirecek bir
fürset düşdü elime. Bunu
fürset hesab etmeyib özüme
haqsızlıq ede bilmedim. Ve
bu fürset meni senden çox
uzaqlara apardı. Men senden
çox uzaqlara getdim, belke
seni unudaram dedim.
Amma tam tersi oldu. Senden
uzaqlardaydım, amma seni
görmek üçün uzaqlardan
seni görmeye gelirdim.
Hemde her gece gelirdim.
Gelib sene baxırdım, seni
sevirem ve eyilib her gece
yanağından öpürdüm. Sen
ise her gece gözlerini açıb
baxarken geldiyimi zenn
edirdin. Amma meni
görmeyib tekraren yuxuya
dalırdın. Sabah bir-birimizi
sevmeyimizin altıncı il
dönümüdür. Hemişe men
geldim senin yanına sabah
da sen gel sevgilim. Senin her
defe qelbin döyünerek
ağrıyanda men senin
yanında olurdum. Amma
birde unutmamış deyim ki,
sinende daşıdığın menim
qelbime yaxşı bax. Çünki göz
yaşlarımla adını yazdım ora.
Seni senden çox seven bir
sevgi var qelbinin içinde.
Gelende qızıl gülü de yaddan
çıxarma.

<< 1 2 [3] 4 >>