sözlərində qətiyyət vardı Gülnarın.
-mən yaxşı bilirəm sən niyə belə deyirsən,-Mədinə Gülnarı əli ilə hədələyib,-iki dünya bir ola səni Orxana verməyəcəm,-Mədinə arxasını dönüb qapıya tərəf gedərək,-onlara veriləcək qızım yoxdur mənim,-dedi.Gülnar cəld anasınnı ardından otağın qapısını bağladı.
-indi mən nə edəcəm?,-bir anlıq özünü itirdi,bilmədi nə etsin,-sabah Orxanla necə olursa olsun danışmalıyam,mütləq,-deyib çarpayısına uzandı ki yatsın.
Gecənin səssizliyi bizə çox şeylər danışır,lakin bir şoxlarımız bu səssizliyin deyəcəklərindən qorxub qulaqlarımızı yumuruq.Bəlkədə səhvlərimizi eşitməkdən qorxuruq.Orxan da bu səssizliyi dinləyir,bundan sonra necə hərəkət edəcəyini planlaşdırırdı.(Müəllif : Ruf M-li) Bir tərəfdən Gülnarın ailəsinin onlara qarşı olması,indi isə heç hesabda olmadan Hikmətlə düşən dava.Sabah Gülnarla yenidən danışmağa cəhd edəcəkdi,Hikmətlə qarşılaşdıqları gündən hər gün Gülnarla barışmaq üçün universitetə getsə də hər dəfəsində bunu bacarmamışdı.Doğan hər günəş isə heç gözləmədiyimiz hadisələri şəfəqləndirir həyatımıza.
Gülnar bütün dərsləri narahat fikirlərlə bitirib Orxanın gəlməsini gözləyirdi.Bilirdi,əmin idi ki,hər gün olduğu kimi bu gündə o gələcək.Budur Orxanı uzaqdan görüb ona doğru qaçdı Gülnar. (Müəllif : Ruf M-li) Orxanın qarşısında dayansa da gözləri dolmuşdu,beş il birlikdə olduğu,hər sevincini,kədərini paylaşdığı,həsrətlə yolunu gözlədiyi oğlandan bir anlıq ayrılacağı fikri onu qəhərə boğdu.
-nə olub?Niyə ağlayırsan?,-Orxan narahat halda soruşdu.Gülnar buna bəndmiş kimi özünü Orxanın qucağına atıb,onu qucaqladı.
-vermə məni heç kimə Orxan,qoyma bizi ayırsınlar!,-Orxan heç nə başa düşmədən Gülnara baxırdı,içindəki günlərlə adını qoya bilmədiyi narahatlıq biraz daha ardı həmin an.Gülnarın üzünü əlləri arasına alıb
-qorxma,heç kim səni məndən ayıra bilməz,-deyib Gülnarı sakitləşdirməyə çalışdı.Gülnar biraz sakitləşəndən sonra hər şeyi Orxana danışdı.Gülnar danışdıqca Orxanın üzü rəngdən-rəngə düşür,Hikmətin cavabını vermək