sözlerinde qetiyyet vardı Gülnarın.
-men yaxşı bilirem sen niye bele deyirsen,-Medine Gülnarı eli ile hedeleyib,-iki dünya bir ola seni Orxana vermeyecem,-Medine arxasını dönüb qapıya teref gederek,-onlara verilecek qızım yoxdur menim,-dedi.Gülnar celd anasınnı ardından otağın qapısını bağladı.
-indi men ne edecem?,-bir anlıq özünü itirdi,bilmedi ne etsin,-sabah Orxanla nece olursa olsun danışmalıyam,mütleq,-deyib çarpayısına uzandı ki yatsın.
Gecenin sessizliyi bize çox şeyler danışır,lakin bir şoxlarımız bu sessizliyin deyeceklerinden qorxub qulaqlarımızı yumuruq.Belkede sehvlerimizi eşitmekden qorxuruq.Orxan da bu sessizliyi dinleyir,bundan sonra nece hereket edeceyini planlaşdırırdı.(Müellif : Ruf M-li) Bir terefden Gülnarın ailesinin onlara qarşı olması,indi ise heç hesabda olmadan Hikmetle düşen dava.Sabah Gülnarla yeniden danışmağa cehd edecekdi,Hikmetle qarşılaşdıqları günden her gün Gülnarla barışmaq üçün universitete getse de her defesinde bunu bacarmamışdı.Doğan her güneş ise heç gözlemediyimiz hadiseleri şefeqlendirir heyatımıza.
Gülnar bütün dersleri narahat fikirlerle bitirib Orxanın gelmesini gözleyirdi.Bilirdi,emin idi ki,her gün olduğu kimi bu günde o gelecek.Budur Orxanı uzaqdan görüb ona doğru qaçdı Gülnar. (Müellif : Ruf M-li) Orxanın qarşısında dayansa da gözleri dolmuşdu,beş il birlikde olduğu,her sevincini,kederini paylaşdığı,hesretle yolunu gözlediyi oğlandan bir anlıq ayrılacağı fikri onu qehere boğdu.
-ne olub?Niye ağlayırsan?,-Orxan narahat halda soruşdu.Gülnar buna bendmiş kimi özünü Orxanın qucağına atıb,onu qucaqladı.
-verme meni heç kime Orxan,qoyma bizi ayırsınlar!,-Orxan heç ne başa düşmeden Gülnara baxırdı,içindeki günlerle adını qoya bilmediyi narahatlıq biraz daha ardı hemin an.Gülnarın üzünü elleri arasına alıb
-qorxma,heç kim seni menden ayıra bilmez,-deyib Gülnarı sakitleşdirmeye çalışdı.Gülnar biraz sakitleşenden sonra her şeyi Orxana danışdı.Gülnar danışdıqca Orxanın üzü rengden-renge düşür,Hikmetin cavabını vermek

<< 1 [2] 3 >>