9.
Gülnar evlərinə gələndə qarşılaşdığı mənzərə onu narahatçıllığını birazda artırmışdı.Hikmətin anası İlhamə yanında iki xanımla Mədinə ilə qarşılıqlı oturub şirin-şirin söhbət edirdilər.
-hə qızımızda gəldi,-Mədinə Gülnara göz-qaş edib oturmasını bildirsə də Gülnar çaşqın halda ətrafına baxırdı.
-necəsən qızım?,-İlhamənin soyuq tonda soruşduğu bu suala Gülnar sadəcə,
-yaxşıyam,-deyib öz otağına getdi.Mədinə vəziyyətdən çıxmaq üçün üzünə suni gülüş qondurub,
-dərsdən gəlib ,çox yorulub,dərsləri ağırdır yazıq uşaq oxumaqdan lap əldən düşüb,-deyib ayağa qalxdı,siz oturun mən çayınızı təzələyim,-Mədinə bu bəhanə ilə qonaqları otaqda tək qoyub Gülnarın otağına gəldi.Onun otağa girməsi ilə Gülnarı çimdikləməsi bir oldu.
-ay həyasız,o nə sifətdir göstərirsən qaynanana?,-Gülnar qolunu ovaraq anasının sözlərindən gözləri daha da irildi.
-kimə,kimə?O mənim qaynanam deyil,olmayacaqda,-Gülnar ayağa qalxıb,-ana bax sənə deyirəm,mən nə əliyəm,nə də Nərmin,sənə imkan verməyəcəm mənim həyatımı da idarə edəsən,get o içəridəki qonaqlarını rədd elə,-Gülnar nisbətən tonunu qaldırıb,qonaqların eşidəcəyi səslə,-mənim istədiyim var,ondan başqasına ölərəmdə getmərəm,bunu hamı belə bilsin,belə qəbul etsin,-dedi.Mədinə Gülnarın sözlərindən sonra ona sillə çəkdi,Gülnar çarpayıya yıxılıb qaldı.
-sən qələt edəcəksən,kimə versək ona da gedəcəksən!,-anasının çıxması ilə Gülnar qapını bağlayıb yerə çökdü,biraz əvvəlki özünəgüvəni yenə harasa yoxa çıxmışdı,qorxu və narahatlıq sarmışdı içini,ağlamaq gəlirdi indi əlindən,çarəsizcə ağlamaq.
Orxan evdən çıxıb Gülnargilin həyətinə gəlmişdi,anasını razı aldığı xəbərini Gülnara necə verəcəyini düşünürdü.Həyətdə bir neçə dəqiqə dolanıb qurumaq üzrə olan ağaca söykəndi.İlhamənin yannıda iki qadınla Gülnargilin binasından çıxdığını görəndə isə içində fırtınalar tüğyan etməyə başladı,tanıyırdı İlhaməni bilirdiki Hikmətin anaıdır,onu da bilirdiki bura yalnız bir məqsədlə gələ bilər.Bir anlıq dünya ona dar gəldi,sığmadı heç yerə,ümidsizliyi və