itirmə qorxusunu eyni anda yaşadı.İstədi Gülnargilin evlərinə qalxsın,amma ayaq saxladı,durdu,atacağı hər bir səhv hərəkət Gülnarı birdəfəlik itirməsinə səbəb olardı.Köşkə yaxınlaşıb ordan zəng vurdu.Dəstəyi Gülnar qaldırdı.
-Gülnar Hik..,-bir anlıq durdu Orxan Gülnarın nəfəs almasından ağladığını hiss etdi,-Gülnar niyə ağlayırsan?,-Orxan qəzəbini boğmağa çalışsa da bacarmırdı.
-Orxan,nə edəcəksənsə tez et,bir həftə sonra elçi gəlirlər,-Gülnar sözlərini necə dedi bilmədi,ağlamaqdan tükənmiş halda idi.
-Gülnar!,-Mədinənin səsi Gülnarın əsməsinə kifayət etdi.Qorxa-qorxa sadəcə,
-ana,-deyə bildi.Mədinə qəzəblə dəstəyi ondan alıb,
-l...r,həyasız ,-Gülnarı,öz qızını layıq olmadığı söyüşlərlə söyərək telefon dəstəyi ilə döyməyə başladı.
-ana,-Gülnar təkcə bunu deyə bilirdi,özünü qorumurdu anasına qarşı,fikirləşirdi bəlkə belə etsə anası onu anlar,başa düşərki bir başqasına getmək istəmir.Lakin Mədinə nəinki onu anlamırdı,əksinə getdikcə daha şiddətlə vururdu qızını.
-Gülnar,-Orxan isə dəstəyin digər ucunda Gülnarın döyülməsini dinləyirdi,-buraxın onu!,-Mədinə dəstəyi qulağına yaxınlaşdırıb,
-ay q...qın küçüyü,adama neçə dəfə deyərlər qızımdan uzaq gəz?!Öyrəşmisiz üzünüzə hər söyüş deyilsin?Axırıncı dəfə deyirəm,birdə Gülnara yaxınlaşsan özünü ölmüş bil,l...rin balası,-deyib dəstəyi qoydu.Gülnar eşitdiklərindən heyrətə gəlib ansının qarşısında dayandı.
-sən necə insansan?!İnsansan ki sən!,-Mədinə Gülnarın qolundan tutub çarpayıya itələdi.
-özünü mənə az döydürt,-Mədinə gözünü örtən qəzəblə Gülnara bağırıb otaqdan