, canım.
Shabranli: Sağol, Ilahe gecə sirin yuxular.. 4-cü gün. Həqiqət ağrısı.
Qız: Salam canım.
Shabranli: Salam xoş gəldin necəsən?
Qız: Sağol yaxşıyamş Sən necəsən?
Oğlan: Mən əla.
Qız: Nə əcəb əla? Shabranli nə deyəcəyini fikirləşdi… axı əsl
həqiqəti ona açıb deyə bilməzdi. Deyə
bilməzdi ki 1 ildi realda sevdiyi qız virtualda ona
bu qədər yaxındır. Yenə də yalan dedi.
Oğlan: Nə bilim daha başım ağrımır. Həm də ki
daha sən varsan. Qız: Nə mən? Harda mən varam?
Oğlan: Hələ dəqiq aydınlaşdırmamışam. Amma
hələ ki ən azından mənimlə bax virtualdasan.
Mən buna çox sevinirəm.
Qız: Hmm çox sağol.
13 dəqiqəlik süküt. Oğlan: Niyə susursan Eliya?
Qız: Nə bilim. Bezmişəm.
Oğlan: Nədən? Kimdən? Danış görüm nə olub
axı?
Qız: Hər kəsdən hər şeydən insanlardan bütün
cəmiyyətdən. İnsanlar elə laqeydləşiblər ki bir- birlərinə. Elə vəhşiləşiblər ki çöl heyvanları
onların yanında heç nədir. O gün metroda 1
nəfər gördüm. 4 nəfər birləşib döyürdü onu
dib tərəfdə. Amma heç birisi kömək etmədi
hamısı vəhşidir... İnsanlardan bezmişəm. Hamısı
yalançıdır. Bezmişəm. Hər gün 1 yerdə müharibə başlayır. Hər gün minlərlə körpə
öldürülür. Nə vaxt olacaq bütün dünyada sülh?
Nə vaxt bitəcək qırğınlar müharibələr qətllər
yalanlar aldatmalar?
Oğlan: Bilmirəm Eliya. Amma heçnə əbədi deyil.
Hər şeyin 1 sonu var və dözmək lazımdır. Mübarizə aparmaq lazımdır.
Qız: Hə...mübarizə. Onsuz da ondan başqa nə
verirlər ki bizə. Yaxşı mən gedim yatım.
Yorğunam. Gecən xeyrə....
Oğlan: Xeyrə qarşı. Şirin yuxular birdənəm.
n xeyrə. Şirin yuxular. 5-ci gün. Narahatlıq.
Qız: Salam. Burdasan? uff hardasan e... Sən
yoxsan bura elə darıxdırıcıdır ki. Sənə elə
bağlandım ki bu 4 gündə. Deyəsən
gəlməyəcəksən. Yaxşı mən çıxdım. Öpürəm
səni sağol. 6-cı gün. Tənhalıq.
Qız: Salam. Nə olub axı sənə? Heç olmasa arada
girəndə cavab yazda. Shabranli sən yaxşısan?
Heç olmasa yaz ki yaxşıyam. Narahat oluram
axı..uf... nəisə. Getdim sağol. 7-ci gün. Üsyan.
Qız: Salam bircə demə ki