ı yaşamasını istəyirdi. Başa düşürsən? Əlvida belə
demədən. Nəyə görə? Təkcə o qızın yaşaması
üçün xoşbəxtliyi üçün.
Oğlan daha da bərk hönkürtü ilə ağlamağa
başladı. Eliya dəhşət içində bütün olanlara qulaq
asdı. O artıq hər şeyi anlamışdı. Onun Shabranli niki ilə tanıdığı özünü öldürmüşdü. Eliya oğlanı
qucaqladı. Bir müddət susaraq onunla birlikdə
ağladı. Sonra onu ayağa qaldırdı və gözlərinə
baxıb dedi.
Qız: Sən dostunun artıq son arzusunu yerinə
yetirdin...o kimsəsiz qız artıq yaşayacaq. O Shabranlinin son arzusunu yerinə yetirəcək. Nə
olursa olsun bu cəmiyyətlə mübarizə aparacaq.
Eliya yavaş-yavaş geriyə döndü göz yaşlarını
əlləri ilə silərək evə getdi.
Artıq günəş çıxır üfiq çox gözəldir. Damın
başında indi yalnız Roman qalıb. O Roman hansı ki real həyatda Eliyanı təmənnasız sevir. O
Roman hansı ki virtualda Eliyanı tapmışdı və
Shabranli personajı quraraq onunla ünsiyyət
qurmuşdu. Amma Roman bilirdi ki bu sevgi
mümkün deyil. O xoşbəxtlik yox ancaq
bədbəxtlik gətirəcək. Buna görə də o növbəti yalanını demişdi. Eliya yaşasın deyə və yenə də
Roman hər gün olduğu kimi günəşi qarşılayırdı
və yenədə tək. Bir virtual romanı da beləcə
səhifələrini rəngləyib vidalaşdı.
Sevgi hər yerdə mümkündür. Real və ya virtual.
Fərqi yoxdur. Sadəcə əsl sevgi var və sevgi üçün bəzən tərk etmək öz sevgindən əl
çəkmək yalanlar uydurmaq