10.
Orxan eşitdiklerinden sonar lap da deliye dönmüşdü,Medinenin dedikleri onun esebini son damlasına kimi daşırmışdı.O Hikmetgilin mehlelerine gelib onu heyetde gördü.
-Hikmet!,-deyib Orxanın onun üzerine yerimeyi etrafdakıları qorxutmuşdu,-eclaf,nakişi,bilirdinki biz bir-birimizi isteyiriki,bunu bile-bile intiqam üçün ondan istifade etmek istedin,-Orxan hem danışır,hem de Hikmeti ağır zerbelerle (Müellif : Ruf M-li) yumruqlayırdı.
-ele bilirsen senin çirkin emellerini reallaşdırmağıma imkan verecem?,Qalx alçaq,-Orxan zerbelerden özünü qorumağa çalışan Hikmeti yerden qaldırıb yeniden yumruqlamağa başladı.Sese artıq Hikmetin dostları da gelmişdi,Orxan teklenmişdi,düzdür Hikmeti ağır döyse de indi o üçe bir döyüşecekdi.Hikmet ve iki dotunun zerbeleri ard-arda düzüldükce Orxan müvazinetini itirib yere yıxıldı.
-polise zeng vurun,öldürecekler bir-birilerin,-etrafdakıların sesi Hikmeti ve dostlarını qorxuya saldı.
-getdik uşaqlar,bu dersini aldı,-Hikmetgil uşaqlaşsa da Orxan helede yerde qanlar içerisinde uzanmışdı.
Anasının axırıncı herektinden sonar Gülnar bitgin düşüb çarpayısına sığınmışdı,ağlamaqdan gözleri şişmiş,(Müellif : Ruf M-li) Medinenin vurduğu yerlerde ise göy-benövşeyi lekeler emele gelmişdi.
-Gülnar indi yatıb qızım,duranda deyerem sene zeng vurar Nezrin,-anasının sözlerini Gülnar eşitmişdi,demek artıq onu Nezrinlede danışmağa qoymayacaqlardı.
-göresen Orxan nece oldu?!,-fikri ile yuxuya getmeye çalışdı Gülnar.
Orxan etrafdakıların kömeyi ile ayağa qaxdı,dodağı partlamış,köyneyi cırılmışdı,bu halda eve gede bilmeyecekdi.
-oğlum gede bileceksen?Belke xestexanaya aparaq seni?,-başının üstünde dayanan qoca kişini bir xeyli süzdü Orxan,biraz evvel o döyülende heç kim yaxına gelmirdi,indi ona ürekleri yanırdı.
-buraxın dayı,özüm gederem,-Orxan çetinlikle addım ataraq yavaş-yavaş oradan uzaqlaşdı.Tek döye bileceyi qapı İlqargil idi.
-Orxan,seni kim bu güne qoyub?,-İlqar Orxanın hüşsüz halda qapıya söykenmiş bedenini sürüyerek eve apardı.(Müellif :

[1] 2 3 4 >>