10.
Orxan eşitdiklərindən sonar lap da dəliyə dönmüşdü,Mədinənin dedikləri onun əsəbini son damlasına kimi daşırmışdı.O Hikmətgilin məhlələrinə gəlib onu həyətdə gördü.
-Hikmət!,-deyib Orxanın onun üzərinə yeriməyi ətrafdakıları qorxutmuşdu,-əclaf,nakişi,bilirdinki biz bir-birimizi istəyiriki,bunu bilə-bilə intiqam üçün ondan istifadə etmək istədin,-Orxan həm danışır,həm də Hikməti ağır zərbələrlə (Müəllif : Ruf M-li) yumruqlayırdı.
-elə bilirsən sənin çirkin əməllərini reallaşdırmağıma imkan verəcəm?,Qalx alçaq,-Orxan zərbələrdən özünü qorumağa çalışan Hikməti yerdən qaldırıb yenidən yumruqlamağa başladı.Səsə artıq Hikmətin dostları da gəlmişdi,Orxan təklənmişdi,düzdür Hikməti ağır döysə də indi o üçə bir döyüşəcəkdi.Hikmət və iki dotunun zərbələri ard-arda düzüldükcə Orxan müvazinətini itirib yerə yıxıldı.
-polisə zəng vurun,öldürəcəklər bir-birilərin,-ətrafdakıların səsi Hikməti və dostlarını qorxuya saldı.
-getdik uşaqlar,bu dərsini aldı,-Hikmətgil uşaqlaşsa da Orxan hələdə yerdə qanlar içərisində uzanmışdı.
Anasının axırıncı hərəktindən sonar Gülnar bitgin düşüb çarpayısına sığınmışdı,ağlamaqdan gözləri şişmiş,(Müəllif : Ruf M-li) Mədinənin vurduğu yerlərdə isə göy-bənövşəyi ləkələr əmələ gəlmişdi.
-Gülnar indi yatıb qızım,duranda deyərəm sənə zəng vurar Nəzrin,-anasının sözlərini Gülnar eşitmişdi,demək artıq onu Nəzrinlədə danışmağa qoymayacaqlardı.
-görəsən Orxan necə oldu?!,-fikri ilə yuxuya getməyə çalışdı Gülnar.
Orxan ətrafdakıların köməyi ilə ayağa qaxdı,dodağı partlamış,köynəyi cırılmışdı,bu halda evə gedə bilməyəcəkdi.
-oğlum gedə biləcəksən?Bəlkə xəstəxanaya aparaq səni?,-başının üstündə dayanan qoca kişini bir xeyli süzdü Orxan,biraz əvvəl o döyüləndə heç kim yaxına gəlmirdi,indi ona ürəkləri yanırdı.
-buraxın dayı,özüm gedərəm,-Orxan çətinliklə addım ataraq yavaş-yavaş oradan uzaqlaşdı.Tək döyə biləcəyi qapı İlqargil idi.
-Orxan,səni kim bu günə qoyub?,-İlqar Orxanın hüşsüz halda qapıya söykənmiş bədənini sürüyərək evə apardı.(Müəllif