Hamımıza tanış olan
piramidalar uzun müddət
alimlərin tədqiqat obyekti olsa
da, bunun sirrinin açılmaslna
hələki nail olunmayıb. Başqa
sahələrdə olduğu kimi burada
da bir neçə mülahizələr
mövcuddur. Əsasən, üstün
tutulan versiyalardan biri
nəhəng binanın tikintisi zamanı
fiziki gücdən istifadə
olunmasıdır. Lakin bir müddət
sonra aparılan hesablamalar
göstərdi ki, piramidaların
tikintisində istifadə olunan
daşların ən yüngülünün çəkisi 2
tondur. Maraqlıdır ki, burada
olan daşların ən ağırının çəkisi
isə 100 tondan çoxdur. Onda
belə demək mümkündürsə, bu
daşları qaldırmağa insanın gücü
çatmaz. Digər bir tərəfdən isə o
dövrdə texnika olmadığı bir
halda necə ola bilər ki, o
ağırlıqda olan daşları on
metrlərlə yuxarı qaldırmaq
olsun? Qeyd edək ki, bəzi
daşları qaldırmağa müasir
kranların belə gücü çatmır. Bu
haqda da bir neçə fikirlər irəli
sürülür. Onlardan biri baxışlarla
daşı qaldırmaqdır. Bu, nəzəri
cəhətdən mümkün olsa da,
praktikada belə hallar yoxdur.
Amma bəzi qədim mənbələrdə,
xüsusən də Misirdə bu tipli
halların olması haqda yazılı
kitabələr mövcuddur. Məlumdur
ki, səslər fəzada yoxa çıxmır.
Onlar bu və ya digər şəkildə öz
mövcudluğunu qoruyub
saxlayır, hətta min il əvvəl
deyilmiş hər hansı bir ifadənin
həssas audio – maqnitofonlar
vasitəsilə yazmaq mümkündür.
1990 – cı ildə ingilis arxeoloqları
və misirşünasları kiçik
ekspedisiya ilə piramidaların
tədqiqi ilə ciddi məşğul olmağa
başladılar. Burada maraqlı
məqam əvvəlkilərdən fərqli
olaraq, bütün tədqiqatlar
sinxron vasitələrlə aparılırdı.
Ekspedisiyaya başçılıq edən 32
yaşlı Berber özünün ixtira etdiyi
həssas sinxron cihaz vasitəsilə
piramidaların daxilində olan
səsləri yazmaqla məşğul
olurdu. Nəhayət, təsadüfən
həmin cihaz vasitəsilə yazılmış
çox müəmmalı bir danışıq onun
diqqətini çəkir. Əvvəlcə bu
danışığın müasir insanlar
vasitəsilə baş verdiyini zənn
edən Berberə sonradan məlum
olur ki, bu, qədim misir dilində
olan dialoqdur. Məlumdur