"Sən də getmə"
Bölüm 24

Gecələr duyuram onun səsini,
Salır üzərimə ay kölgəsini.
Unutmağçun sənin xəyanətini,
Edirəm mən sənə nifrət gecələr...
***
-Qapıya elimi dayayıb yıxılmamaq üçün özümü gücle tutmuşdum...Menim otagımda, menim yatagımda başqa bir qadınla..Gördüklerimin yuxu olması üçün Allaha dua edirdim..Bu cehennem yuxudan ayılmaq istiyirdim...Onlara yaxınlaşıb, üzlerine tüpürüb nifretimi qusmaq istesemde geri çekilmişdim...Yerimde donub qalmışdım..Arxa-arxa gedib çıxmaq isterken türümoya deyişmişdim..Sesin tesirden Anar yerinde qımıldayıb oyanmaga başlamışdı...
-Bu nedi?!...Başımın agrısında deli olacaq veziyyetde idim..Dünen olanlara xatırlamırdım...Elimi yatagın diger terefine atdıqda yanımda kiminse oldugun hiss etmişdim..Üzümü çevirdikde yanımda yatan Natalyanı görmüşdüm..Başımı qaldırıb qarşımda gözleri dolan Denizi gördükde mehv olmuşdum...-Deniz?!...Sese Natalyada oyanmaga başlamışdı...
-Anar, ezizim...
-Sus!..sen burda neynirsen?!...Deniz?!..men..
Sözümü bitirmemiş qapını çırpıb qaçmışdı...
-Lenete gelmiş, qadın, sen burda neynirsen?!..Qalx!!
-Anar..dayan...Sen getirdin meni bura..
-Qalx, dedim!!..Cehennem ol..Geyin, tez ol!!...Natalyanı qolundan tutub,qapını açıb nece geldi itelemişdim...
-Gözüme görsenme,bitdin sen!!..Qapını çırpıb başımı elimle tutmuşdum..Ne qeder çalışsam da, heç ne xatırlamırdım..Her şey dumanlı idi..Men bunu nece ede bilerem..Deniz?!..Hara getdi?!..Evden çıxmamışdı, yoxsa qapının sesin eşiderdim..Deniz, hardasan?!..Otaqlara bir-bir baxıb onu axtarmışdım..En son öz otagımın qarşısında dayanmışdım..Qapının desteyine elimi atib açmaq istesemde bagli idi...Deniz?!..Bilirem burdasan, aç qapını..
-...
-Yalvarıram aç, her şeyi izah edecem..Deniz..?
-Qapının yanında yere çöküb dizlerimi qucaqlamışdım...Onun sesini eşidib, elimle qulaqlarımı tutmuşdum..Daha döze bilmirdim..Her şey üst-üste baş vermişdi..Gücüm qalmamışdı..Bütün bu acıların bitmeyin istiyirdim...
-Deniz, aç..

Başımı qapıya dayayıb, asta sesle ona