enmişdim...Barmagımla dodaglarına toxunub ona bir az daha yaxınlaşmışdım...Aramızda bir santımetr bele mesafe qalmamışdı...Onun dodaglarına toxunub hiss etmeye başlamışdım...Meni mest eden dodagları öpmeyim an meselesi idi...Bir anlıq özüme gelib, udgunub geri çekilmişdim...Ona ezab verdiyimi düşündükce üreyim agrıyırdı...-Men sene layiq deyilem...Bir gün sen de bunu anlayacaqsa..Unudacaqsan..Ayaga qalxıb ona nezer yetirmişdim...
-Anarın dodagların dodaglarımda hiss etdikce aglım başımdan uçmuşdu..Milyon faiz men yuxuda idim..He..he yuxuda idim..Onun geri çekilib dediyi sözlerden sonra qurdugum şirin xeyallarım bir anda alt-üst olmuşdu...Dediyi her bir söz üreyimi parçalamışdı..Gözlerimi açmasamda yaşla doldugun hiss edirdim..Üzümü yatagın diger terefine çevirib elimle agzımı tutmuşdum..Birce oyaq oldugumu bilmesin...Üreyimde dayanmadan eyni sözleri tekrar edirdim...Çıx!..Her şeyi yene mehv eledin!..Çıx!!..
Anarın otagdan çıxmagı ile elimimle agzimi berk-berk tutub hönkürtüyle aglamagım bir olmuşdu..Yene her şeyi mehv eledi!!..Meni sevdiyi üçün öpmek isteyirdi?!..Yox!!..O meni sevmir, sevseydi bele etmezdi..Sadece hisslerinin qurbanıdı..O bir kişidi, özüne nezaret ede bilmir...menimse saf duygularımla oynuyur!!...Lenete gelmiş!!..Sene nifretde ede bilmirem..Sen bele etdikce içimdeki sevgi daha da alovlanır...Menimde hisslerim var, mende sevilmek, ezizlenmek istiyirem...Kiçik bir toxunuşuyla bele erimişdim..Unudacaqsan dedi?!..Men seni nece unudum axi?!..Nece?!..Sen menim bütün ruhumu, varlıgımı ele keçirmisen...Seni menden ancaq ölüm ayıra biler..Besdi daha!!..Dayana bilmirem!!...Bundan sonra daha heç ne etmiyecem!..Bitdi...
-Denize nezer yetirib özümü otagdan bayıra atmışdım...Qorxulu bir şeyden qaçan insanlar kimi otagıma girib qapını baglamışdım..Heqiqeten, qorxurdum..özüme nezaret ede bilmemekden qorxurdum...Başımı divara dayayıb derinden nefes almaga başlamışdım...
Sanki havam çatmırdı..Yumrugumla divara asta-asta vurub beynimdeki fikirleri dagıtmaq

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>