"Sən də getmə"
Bölüm 26
Yuma qəlbimdəki xatirələri,
Dindirmə onları sən bəhanəsiz.
Axdıqca qəlbimə sən damla-damla,
Onlar da kövrəlir məndən xəbərsiz...
***
-Otagıma keçib yatmaq istesemde bacarmırdım...Her gün Denizi yatarken izlemesem gözüme yuxu getmirdi...Yataqdan qalxıb otaqdan çıxmışdım..Otaqlarımız Denizle üzbeüz idi..Derinden nefes alıb qapının desteyin aşagı çekib otağa daxil olmuşdum..Deniz ele şirin-şirin yatmışdı ki, o menim gözümde onsuzda uşaq idi..Bu halı ile lap körpe uşaqları xatırladırdı...Yatagın yanında yerə çöküb oturmuşdum...Onun üzündəki her bir cizgini ezberleyib beynimin derinliklerine hekk edirdim...Ellerimle onun saçını oxşamaq istesemde geri çekmişdim..Yumrugumu yıgıb hisslerime hakim olmaga çalışırdım...Derinden nefes alıb gözlerimi yunmuşdum...Ellerimi yavaşca uzadıb saçların oxşamaga başlamışdım...
-Kiminse mene toxundugun hiss edib diksinsemde..Gözlerimi açmırdım..Tez-tez nefes alışından onun Anar oldugun hiss edirdim...
Mene o qeder yaxın dayanmışdı ki, nefesin üzümde hiss edirdim...Onun toxunuşlarından, heqiqeten, yuxuda oldugumu zenn edirdim..Bu yuxudu?!..Heç bitmesin..Sonsuza qeder onunla bir kelime danışmadan bele qalardım..
-Yatagın qıragına qısılıb yatmagı meni gülümsetmişdi..Men olsaydım çoxdan bu yatagı bütöv zebt elemişdim...Ele şirin, mesum görünürdü ki, bu mesumiyyet qarşısında acizleşirdim...Ellerimi saçından endirib elimin tersiyle üzüne sıgal çekmeye başlamışdım...Deniz çox gözel idi..Uzun saçları, dolgun dodagları, baxdıgımda onun derin sualarında batdıgım deniz mavisi gözleri meni deli edirdi..Onda en çox sevdiyim saçları ve qoxusu idi..Deniz parfium sevmirdi, bilirdim, onun özüne mexsus ele bir qoxusu var idi ki, menim aglımı başımdan alırdı..en bahalı etirler bele o qoxunu evez ede bilmezdi...Beraber oldugum heç bir qadında o qoxunu hiss etmemişdim..Denizi özəl edəndə bu idi..Onlar heç vaxt onun yerini tuta bilmezdiler...Yavaş-yavaş artıq özümenezareti itirmişdim...
Üzünü sıgallayıb dodaglarına