"Sen de getme"
Bölüm 27
Sen ele bir vaxtda rast geldin mene,
Ömrün payız vaxtı, xezel çağıydı...
Sen ele bir vaxtda rast geldin mene,
Senin gencliyinin gözel çağıydı...
Ne gücüm çatdı ki, senden yapışım,
Ne gücüm çatdı ki, senden qaçam men...
***
Anar...
Evden çıxıb maşına minib burdan uzaqlaşmışdim..Deniz kenarina surub tek qalmaq istiyirdim...Onun boynunda o sepi görende neler hiss etdim, heç ozumde bilmedim...Xatirler gözümun onunden bir-bir lent kimi kecib canlamisdi...Iller evvel o sepi Denize men vermisdim...Onda usaq idik, o lap korpe idi..Biz Moskovaya kocurduk..Atamdan bele bir sep duzeltdirmeyin istemisdim..Getmezden evvel son defe Denizi gormusdum ve o gunden sonra onu xatirlamamisdim..Her kes Deniz usaq oldugu ucun boyuduyu zaman bu sepin ne mena verdiyin bilmeyecek deyirdiler..Amma men inanirdim ki, bir gun Deniz meni gordukde ureyinde hiss edecek..Elede olmusdu..Onun Leylayla danisiqlarin esitmisdim..Menim planlari basqaydi boyuduyum zaman Denizle evlenmek...
Belke de, o vaxt usaq agli ile ele dusunurdum..Moskovaya getdikden sonra heyatim mehv oldu...Heyatimin en agrili gunleri o seherde basladi..Buna gore Moskovani sevmirem..Kaş ki, heç vaxt getmeyeydik...Denizle o cur davrandigim ucun pesman olmusdum...Onun hec bir gunahi yox idi..Bir anliq ozumu idare ede bilmemisdim..O sep mene agrilarimi, acilarimi xatirlatmisdi..Her sey Bakini terk etdikden sonra bas vermisdi..O gunleri xatirlayib acigin Denizden cixmisdim..Heyatimdaki en gunahsiz insan o idi..Amma men her kesin gunahinin bedelin ona odedirdim..Denizinde bir gun gedeceyinden qorxurdum..Ona qelbimi verdikden sonra meni terk edeceyinden qorxurdum...Buna dayana bilmezdim..Yasadiqlarim menim ucun yeterimce ders olmusdu..Ona soyuq davranmaqla ozumden uzaqlasdirmaq isteyirdim...Bezen heyat ele bir oyun oynayar ki, sen onu ozunden uzaqlasdirmaga calisarken heyat onu senden tamamile uzaqlasdirar..Ebedi olaraq..Soyuq havani ciyerlerime cekib eve qayitmisdim..Deniz yox idi, yatmisdi

[1] 2 3 ... 7 >>