O ŞƏXS KİMDİR, YA RƏSULƏLLAH?
Hər kəs Peyğəmbər (s)-ın yanında əyləşmişdi
və birdən bir qəribə əcaib canlının məscidə
daxil olmağını gördülər. Ona tərəf baxanda hər
kəs qorxuya düşdü, lakin Peyğəmbər (s)
buyurdu: “Heç kəs qorxmasın, sizinlə işi yoxdur.
Bura mənim üçün gəlibdir”.
Elə ki Peyğəmbər (s)-ın yanına yetişdi dedi: “Ya
Rəsulallah, səhabələrin məndən qorxdular.
Özümü onlara tanıtdırım”. Peyğəmbər (s) dedi:
“Özünü bunlara tanıt”.
Əcaib məxluq üzünü səhabələrə tutub dedi:
“Mən Haam ibn Him ibn Lamis ibn İblisəm. Mən
cinlər tayfasından, şeytanlar dəstəsindənəm.
Adəmin yerə enməsinin əvvəlindən ta ki, axırıncı
peyğəmbərin (yəni sənin) zamanına kimi və
gəlmişəm sizdən sual soruşam”.
Peyğəmbər (s) buyurdu: “Sualını soruş”.
Dedi: “Sualım budur ki, ey Allahın Nəbisi, ey
Allahın Rəsulu, Adəmin yerə endiyi vaxtdan indi
sizin gəldiyiniz zamana qədər mən dünyanın
bütün günlərini görmüşəm. Bizim babamız İblis
Adəm (ə) və onun övladlarını Allaha bəndəlik
etməyə qoymayacağına and içdiyi üçün, biz
məmur idik ki, Adəm (ə) və Adəmin övladlarına
əziyyət verək, onları azdıraq ki, Allaha ibadət
etməsinlər, ancaq nə zaman ki, biz bəşərin
atası Adəmlə olurduq, birdən gördük ki bir
nurani ağa göründü. Bizə elə hədə-qorxu gəlirdi
ki, daha onun qorxusundan Adəmin ətrafında
dolanmağa curət edə bilmirdik. Biz fikirləşdik ki,
bu növbəti peyğəmbərdir, gəlib ki, əvvəlkini
qorusun. Şeys (ə) gəldi və gördük ki, bu o deyil.
Biz Şeysə vəsvəsə etməyə çalışdıq, həmin şəxs
yenə tapıldı və bizi qorxutdu. Deyirdik ki, bu
növbəti peyğəmbərdir. Sam peyğəmbər (ə)
gəldi, peyğəmbər idi, amma o ağa deyildi. Biz
Sam peyğəmbərə əziyyət verərdik, o ağa yenə
Sam nəbinin köməyinə gələrdi. Hər hansı bir
peyğəmbər gəlirdi, biz də gəlirdik ki, vəsvəsə
edək, görürdük, yenə həmin şəxs tapılır və
onları müdafiə edir, bizdə elə hey fikirləşirdik ki,
yəqin növbətidir. Nuh (ə) gəldi, İbrahim (ə)
gəldi, İshaq (ə) gəldi, Yəqub (ə) gəldi, Yusif (ə)
gəldi, heç biri bizimlə