tonuna beled idim ve ozumu artig bu tondan xoshagelmez sohbete kokledim.
- buyur, eshidirem.,- sesim Allahimdan esmirdi, dirnaglarimi ise etime batirirdim. Birce onun sesine reaksiyam normal olsa idi..
Cavad bir neche saniye susub, bellu ki dishlerin gicayarag sozune bashladi.
- Ofagil seni gorduyunu dedi,- o "seni" sozunde xususi vurgu edib, susdu.
- aha..
- dedi muelliminle idin,- Cavadin tonu mene mustentig tonun xatirladirdi. Men de deyesen dindirilen shexs rolunda idim..yoxa gunahkar..
- aha.,- tutugushu kimi yene tekrarladim.
- niye o muellimle chixmishdin ki?,- Cavadin sesinin bir ton galxdigindan gulaglarimi gishgiriga hazirlamishdim. Ya sebr..
- sene neyinse hesabin veresi deyilem, dushunmursen?,- sesim normal seslense de, bir Allah bilirdi ichimdekileri..
- yox dushunmurem!,- Cavad bir anda partladi. ,- boshanmishig, amma bu o demek deyil ki, sen onunla bununla cafe restoran geze bilersen!
- boshanmishig! Ay sagol, bunu anlayirsan?!
- axmag deyilem!!! Her defe o sozu gozume soxmag lazim deyil!
- senin oz dediyini gulagin eshidir? Boshanmisham deyib mene zeng edib gishgirmag..
Cavad sozumu bitirmeye imkan vermeyib, bagirdi.
- menim gulagim da eshidur, beynim de ishleyir! Sen ise ozunu agilsiz kimi aparirsan! Bu gune kimi menden bashga hech kimle gorushmediyin halda, indi durub hansisa muellimle chay ichib shirin-shirin sohbetleshirsen!
- Leman da menle idi!,- onun gabaginda ozumu gunahkar hiss etmek istemirdim, hech bu cur cavab vermek istemirdim.. Amma yene kohne vaxtlardaki tek, men ozumu hagsiz sayib onun garshisinda ozume beraet gazandirnag uchun uzrxaglig edirdim az gala.
- Leman hachandan cangudenin olub?!
- Cavad, ne isteyirsen sen menden?! Neye zeng etmisen?!,- yene emosional gerginlik meni bogmaga bashlamishdi. Gozlerim ise yavash-yavash dolurdu.
- men istemirem sen kimlese gorushesen!,- onun esebi kechmirdi.
- sene ne galib axi! Biz ayrilmishig, anlayirsan?! Senin mene hech bir pritenziyan olmamalidir!,- bagirib esebleshsem