"Sən də getmə"
Bölüm 31
Kaş ki dərdlərimi bir-bir unudam,
Acı kədərimi anmamaq üçün...
Bir insan sevməkdən qorxuram yaman,
Sonra bu itkiyə yanmamaq üçün,
Dediyim sözləri danmamaq üçün...
***
Anar...
Çırpılan eşyaların sesine aşağı düşmek istesem de, fikrimi deyişmişdim...Günahkar idim..Hem de çox..Yene eyni şeyi etmişdim..Denizin heç bir günahı olmaya-olmaya yığılan bütün esebimi ona tökmüşdüm...İstemezdim bele olsun, sadece zamanlama pis idi...Bu gün heyatımın en pis günlerinden biri idi...Başımı ellerim arasına alıb etdiyim hereketin peşmançılığın çekirdim...Onu incitmek, heyatdakı son isteyim idi....Yene her şeyi korlamışdım...
-Yerde eyni veziyyetde qalıb aglamaga davam edirdim...Elime keçen ne varsa, çırpıb sındırmışdım...Gözlerimi bir nöqteye zilleyib Anarın niye bele etdiyin anlamağa çalışırdım...Dünene göre bele etdiyini düşünsem de, bu axmaq bir fikir idi...Niye axı bele davranır?!..Niye mene bu qeder ezab verir?!..Başqa bir şey vardı..Birden-bire ona ne olmuşdu axı?!...
Ayaga qalxıb Anarın üçün hazırladıgım süfreni eteyinden tutub dartmışdım...Stolun üstünde ne varsa, hamısı sınıb çilik-çilik olmuşdu...Onun bele sessiz qalması meni deli edirdi...Ayaga qalxıb tam getmek isterken şüşe qırtılarından biri ayagıma batmışdı...Canım yandığından qışqırıb ayagımı tutmuşdum...Şüşeni çıxarıb kenara atmışdım...Axsaya-axsaya pillelere teref gedib otagıma qalxmaq isteyirdim...
-Denizin sesin eşidib başımı qaldırmışdım...Otagdan çıxıb aşagı düşmüşdüm...Ayagının qanadıgın görüb elim ayagima dolasmisdi...
-Deniz, ayagin...-Toxunuma!!..Anarın elin iteliyib otagıma qalxmışdım..Qapini arxadan kilidleyib hamama kecmisdim..Yara elede derin deyildi, temizleyib temiz parcayla sarimisdim...Ayagim incitse de, ureyim verdiyi aci qeder incitmirdi..Bu gunumude aglayarag basa vurmusdum...Yatagima girib yeni umidlerle gozlerimi yunmusdum...Anar haqqinda cox seyi bilmesem de, boksu sevdiyini bilirdim..Telebe vaxti boksla mesgul olsa da, sonrada bu hobbyni