oldurmemishem, elimden gurtarin,- Cavadin sesi buz kesmirdi yox, onun sesinin bu tonalligi mene hech tanish deyildi.. Dehshetli ses idi.
- ozune gel! Sen kimsen ki, bele danishirsan!,- deyerek atam Cavadin yaxasindan tutdu.
Menim halimi sorushmayin, men artig ozumu her sheye hazirlamishdim, hetta fatihemi de oxuyurdum.
- men kimem?! Men onun ushaginin atasi! Bir il boshandigi eri! O ne curetle bashgasina ere gedir!!!!,- sonuncu sozde gozlerimi artig yummushdum. Bu saat burda ne bash verecek, bir Allah bilirdi.
- sen ne danishirsan?!,- atam hele de onun yaxasindan tutsa da, Cavad ondan hem cavan idi hem guclu, atamin ellerin iteleyib, mene teref addimladi. Men ise arxa-arxaya gederek divara yapishirdim az gala.
- ne olub burda! Chekil Narginin gabagindan! ,- atamla anam ikisi de ondan yapishirdi, men ise gozumde vahime ile ona baxirdim.
- oz muellimine gedirsen ere demeli he?! O eclaf Fuada?! ,- elacim olsa Cavadin agzin skotchluyardim, amma... Atamla anam ikisi birden dayanib, teeccuble mene baxdilar. Atamin gozune baxmaga gorxurdum..Ustelik Cavadin Fuadin adini hardan oyrendiyini, ne oldugunu beynim suretle dushunurdu. Atam ozune gelib :
- ne dedin sen? Senin dediniyi gulagin duyur?! Ne muellim? Ne ere getmek?! Bashin xarabdir?!

Vessalam, eshitdiklerim menim dilimi udmagia, utanib olub yere girmeyime bes idi. Cavad atamin bu cur reaksiyasina biraz hirsin cilovlayarag cavab verib danishmaga bashladi. Sozleri degiglikle mene chatmasa da, bele basha dushdum ki, Cavad getdiyim kursu, muellimeni, Fuadi hamini tapib, Fuadla dalashib, netice goz gabaginda idi, sonunda ise meni oldurmeye gelib deyesen.
Atam sakit dayanib bir ses chixarmirdi. gefil mene teref donub :
- dillen! Ne danishir bu! Sen neylemisen?!,- deyerek ustume gishgirdi. Emelli kekeleyirdim, dilim soz tutmurdu , atam ustume shigayanda ise bu saat meni doyeceyine emin idim. Ancag Cavad ani suretde garshima kechib onun golun tutdu.
- Niyaz emi!,- uzumu tutub honkurtu ile aglayirdim,

<< 1 2 [3] 4 5 ... 13 >>

_charli [OFF] (20.06.2014 / 00:21)