Salam ana.necəsən?Mənyaxşı deyiləm.Bura
uşaq evi deyirlər.Burda çoxlu
uşaqlar,müəllimələr var.Ancaq sənin yanında
daha yaxşı idim.Bilirəm sən özün məni bura
qoymusan ki,çoxlu dostlarım olsun.Ana,mən
sənin yanında daha xoşbəxt idim.Düzdü burda müəllimələr mənimlə çox mehribandı.Onlar
sənin kimi məni döymürlər.Yadına gəlir,mən
bir dəfə sənin telefonunu götürmüşdümki
atama zəng vurum,sən çox
əsəbləşmişdin,qaşıöı qızdırıb mənim əlimə
basmışdın.Amma nə olsunki məni çox istəyirdin deyə elə etmişdin.Günah məndə idi ki sənin
telefonuna əl vururdum.Axı atam mənə
öyrətmişdiki başqalarının əşyalarına əl vurmaq
olmaz.Bilirsən,mən hər gecə yatanda əlimin
üstündəki o qaşığın izlərini öpürəm.Çünki səni
görmürəm ki öpəm.Əlimi öpəndə elə bil səni öpürəm.Bir gün atam evin ortasında uzanmışdı
üstünə ağ parça salmışdılar.Onda
nənəm,bibim,hamə ağlayırdı.Ancaqsən
ağlamırdın.Mən nənəmdən soruşdum ki niyə
atam yerdə uzanıb,siz niyə ağlayırsız, o demişdi
ki atan Allah babanın yanına getdi.Sən ağlamırdın deyə mən də ağlamırdım.Mən hələ
də başa düşmürəm axı niyə onlar ağlayırdı,niyə
o gündən sonra atamı görmədim,niyə siz imkan
verirdiniz ki dayılar onu çiyinlərində aparsınlar?
Ana,bilirsən,mənə burda müəllimlər
saymağı,aylarınadını öyrədib.Mən bilirəm artıq 6 yaşım var.Mən artıq 421 gündü ki
burdayam.Bax yazmağı da
öyrənmişəm.Sənə12ci məktubumdu
yazıram.Bilirəmməktublarımı hər gün oxuyub
öpürsən.Mən də məktubu öpüb göndərirəm
sənə.Bilirəm ki bütün məktublarıma cavab yazırsan,ancaq müəllimələr paxıllıq edib
vermirlər mənə o məktubları.Ancaq ana sən
pis olma, nə olsun ki heç verməsinlər,onsuz da
yaxınlarda görüşəcəyik.Ana,bilirsən nə yadıma
düşür?Atam öləndən sonra evimizə bir yekə
kişi gəlmişdi.Yekə qarnı,bığları varıydı.Gələn kimi onu qucaqladın.Heç vaxt məni elə
qucaqlamamışdın.O sənin atan idi hə?Çünki mən
də həmişə atam evə gələndə tez qaçıb elə
boynunu qucaqlayardim.Sonra siz gülə gülə
əvvəllər atam,sən,mən-3ün yatdığımız otağa
girdiniz.Sən