zaman çoxları bu ədalətə dözməyəcək, “imami-zaman aşiqi” olduğunu iddia edən çox adamlar bununla razılaşmayıb ağız büzəcək. Hətta bəziləri Mehdinin (ə) hökumətinə “zalım” damğası vuracaqlar. Deməli, Mehdini (ə) tanımaq və sidq ürəklə qəbul etmək üçün zühura hazırlaşmaq lazımdır. İnsan öz əxlaqını islah etməli, haramdan çəkinməli, nəfsinə yox deməyi bacarmalı, bu yolda hər cür fədakarlığa hazır olmalıdır. Özü bir kəsə zülm etmədiyi kimi, başqasının da zülm etməsinə razı olmamalı, istər açıq, istərsə gizli şəkildə ədalət uğrunda mücadilə aparmalıdır.

Fərəc intizarının bəyənilən və doğru forması qurucu, islahedici intizardır. Böyük alim Əllamə Müzəffər “İmamiyyə əqidəsi” kitabında bu barədə yazırdı: “İslahedici və nicatverici Mehdinin (ə) intizarı o demək deyil ki, müsəlmanlar dini məsələlərdə və haqıın dirçəldilməsində o həzrətə yardım etməkdən əllərini üzsünlər, din yolunda, dini hökmlərə əməl etmək uğrunda səyləri tərk etsinlər, əlini əlinin üzərinə qoyub, əmr be-məruf və nəhy əz-münkəri o həzrətin öhdəsinə buraxsınlar. Əksinə, bilməliyik ki, şəriət hökmlərinə əməl etmək vəzifəsi heç vaxt müsəlmanların öhdəsindən götürülməyib... Heç bir müsəlmana icazə verilmir ki, İmam Mehdinin (ə) islahedici, yolgöstərən və müjdəverən olduğunu bəhanə gətirərək, özünə vacib olan işlərdən əl götürsün. Çünki bu əmr (yəni zühurun intizarını çəkmək) heç bir təklifi (vəzifəni) ləğv etmir, heç bir vəzifəni təxirə salmır, insanı otyeyən heyvanlar kimi məsuliyyətsiz və hər şeyə dözən etmir”.

Müsəlmanlar İmamın qeyb dövründə də böyük imtahan qarşısındadırlar. Onlar bir tərəfdən öz imanlarını qorumalı, digər tərəfdən də İmamın zühuru üçün şərait hazırlamalıdırlar. Bu, qonaq gözləyən adamın vəziyyətinə bənzəyir. O, həm öz şəxsi işlərini görür, həm də evdə səliqə-səhman yaradır ki, qonaq gələndə inciməsin. İmamın zühuru üçün şərait yaratmaq o həzrətin məhəbbətini ürəklərdə yaşatmaqdan, ədaləti dirçəltməkdən və zülmün qarşısında maneələr qurmaqdan ibarətdir. Bu, passiv intizarın