(İmam Mehdinin mövlud günü münasibəti ilə)

Mehdi (ə) inancını düzgün anlamayan, ya da şübhə altına almağa çalışan qüvvələrin irəli sürdüyü bir iddia var: Guya şiələrin zühur intizarı əslində fəaliyyətsizliyə, passivliyə çağıran bir məsələdir. Yəni əgər dünya zühur ərəfəsində zülmlə dolacaqsa, deməli, ədalət tamamilə məhv olacaq. Buna görə də ədalət uğrunda mübarizə aparmaq mənasızdır. Axı, bu, əzəli qanundur, Allahın hökmüdür, bu hökmə qarşı çıxmaq isə küfrə bərabərdir. Həmin adamların fikrincə, məzlum əlini əlinin üstünə qoyub zalımların özbaşınalığını sakitcə seyr etməli və yalnız İmamı gözləməlidir.

Bu fikir həm şiə əqidəsini düzgün tanımamaqdan, həm də qərəzli düşmənçilikdən qaynaqlanır. Üstəlik, bəzi şiələrin davranışı da bu fikrin yaranmasına səbəb olmuşdur. Əslində isə bu düşüncə zühur fəlsəfəsinə, Əhli-beyt məktəbinə tamamilə ziddir. Adəmdən-xatəmə bütün peyğəmbərlər, övliyalar Mehdinin zühur edəcəyindən xəbərdar olmuş, bunu öz kəlamlarında xəbər vermişlər. Onlar ömürlərini mənasız intizarla keçirməmiş, haqqın dirçəlişi və batilin məhvi uğrunda savaşmışlar, bizə də bunu tövsiyə etmişlər.

“Mənasız intizar” ifadəsini əbəs yerə işlətmədik. Hədislərdə dönə-dönə vurğulanır: “İbadətlərin ən üstünü fərəci (Mehdinin zühurunu) gözləməkdir”. Fərəc intizarı isə iki cürdür. Birinci intizar dağıdıcı və fəsadyayıcı xüsusiyyətə sahibdir. Bu cür intizar çəkən şəxs ətrafda nələr baş verdiyinə tam laqeyddir, sakitliklə gözləyir ki, İmam hər şeyi onun əvəzinə həll edəcək. Amma anlamır ki, özündə yüksək insani keyfiyyətlər tərbiyə etmədiyi, Əhli-beytin əsil ardıcılı olmadığı, Mehdiyə layiqli əsgər olmağa hazırlaşmadığı təqdirdə heç zaman o həzrəti tanımayacaq, əksinə, bəlkə də zühur zamanı Onun qatı düşməninə çevriləcək. Hədislərdə deyilir ki, İmam Mehdi (ə) zühur edəndə məzlumların haqqını zor gücünə də olsa zalımlardan alacaq. Hətta bir kəsin malı başqasının dişi altında qalsa belə, İmam o dişi qoparıb, altından qəsb edilmiş malı çıxaracaq və sahibinə qaytaracaq. O