seçmək üçün mübahisələr apardığı halda, indi onun bu vəziyyətini eşitsəydilər nə deyərdilər! Hər şeydən çox sevdiyi ailəsinin ona qarşı bu cür hərəkəti ilə heç cür barışa bilmirdi.

- Bağışlayın, kömək edərsiz? Pilləkəni düşə bilmirəm.

Heç olmasa fikrini öyrənəydilər. Qızı istəyiblər, bəlkə nişan, toy vaxtını belə müəyyənləşdiriblər, indi zəng edib deyirlər. Bütün bunları düşündükcə kurtkasının cibində əllərini möhkəm sıxır, əsəbini yalnız bununla soyutmağa çalışırdı. Birdən dayandı. Bir anlıq fikrə gedib geriyə döndü.Təqribən on addım arxada bir neçə pilləlik yerdə bir qız dayanmışdı. Əllərinə əlcək geysə də, köynəyinin qolunu barmağının ucuna qədər çəkmiş və əllərini qoynunda çarpazlamışdı. Ağ papağının altından qısa kəsilmiş saçları kənara çıxmışdı.Boynuna doladığı şərfi gözlərinin altına qədər çəkmişdi. Gözlərində qısa sürən bir həsrət var idi. Hərdən ehtiyatla ayağını pilləkənə qoyur, düşə bilməyəcəyini anlıyıb tez də geri çəkirdi.Yalnız indi anladı ki, indicə həmin qız ondan kömək istəmişdi. Lakin, fikir burulğanı onu elə boğmuşdu ki, heç bir şey eşitməmişdi.

Tez qaçaraq qızın yanına gəldi.

- Bağışlayın, mən fikirli idim, sizi eşitmədim...Gəlin mən sizə kömək edim.

Qız qəribə təbəssümlə onun üzünə baxdı. Qızın qoluna girərək ehtiyatla pilləkəni düşdülər.

- Çox sağ olun.

- Dəyməz, dəyməz… Üzrlü hesab edin, mən fikirli idim...Nəysə, sağ olun...

Bir az getmişdi ki, yenə dayandı. Geriyə döndü, qıza baxdı. Qız onun arxasınca ehtiyatla addımlayaraq gəlirdi. Bu qədər soyuğa rəğmən nazik geymişdi.Yenə qıza yaxınlaşdı.

- Geyiminiz nazikdi, istəyirsiz bunu geyinin – deyərək, kurtkasını çıxarmağa başladı.

- Yox, yox ehtiyac yoxdu, çox sağ olun. Az qalıb çatıram.

Qeyri –ixtiyari bir yerdə getməyə başladılar. Qız yenə də gülümsəyərək üzünü ona tərəf çevirdi:

- Həmişə belə edirsiz?

- Necə?

Qız artıq gülməyə başladı.

- Bir az gedib sonra