...Qatar artıq sürətini azaltdı. Metronun işçisi sütundan asılmış mikrafonu götürüb, sərnişinlərin xəttən kənarda durmalarını bildirdi. Hələ də sütunlara söykənib dayanmışdılar. Senan birdən gözlərini Nuranenun söykəndiyi sütuna dikdi. Lakin, Nurka yerindən tərpənməmişdi, əli ilə qısa köynəyini şalvarının üstünə dartır, sadəcə vaxtın keçməsini gözləyirdi...

Nuraka açıq – saçıq geyən qiz idi. Bu onun sərbəstliyindən irəli gəlirdi. Bu sərbəstlik onun digər hərəkətlərində də özünü təzahür etdirirdi. Tez – tez dostları ilə gəzməyə çıxar, bəzən evə gec gələrdi. İlk vaxtlar Senan buna fikir vermirdi. Lakin, hər şeyin bir həddi var idi. Bir dəfə Nura Senana zəng edib dənizkənarı parkda olduğunu dedi və onun da gəlməyini istədi. Senan etiraz etmək istəsə də, Nuraeneni qırmamaq üçün dərsdən icazə alıb getdi. Dəniz parkda bir neçə oğlanla deyib gülürdü. Senan yaxınlaşdı. Nura tez qalxıb ərköyün uşaq kimi Senanin üzündən öpüb sevincək dedi :

- Nə yaxşı gəldin, inanmırdım gələsən.

Sonra oğlanları Senanla tanış edib, sonda qeyd etdi:

- Bunlar mənim dostlarımdı.
Camira,Ramil,ve sgosderdi
Saçlarını müxtəlif rəngə boyayıb, yuxarı darayan, çənəsində nazik saqqal saxlayan Fuadı göstərib:

- Funtik isə mənim dərsdən sonrakı müəllimimdi. Özü gitara ifaçısıdı, amma skripkadan da yaxşı başı çıxır – dedi...

Senan özünü son dərəcə sakit aparırdı. Nəhayət üzünü oğlanlara tutdu:

- İcazənizlə biz gedək.

Nurka oğlanlarla görüşüb Senanin qoluna girdi. Bulvarın dənizin içərisinə girən hissəsinə getdilər. Burda adam az idi, həm də dənizə daha yaxın idilər.

- Dediyin dostların bunlar idi?!

- Hə, nədi, qısqandın?

- Yox əşi, nə qısqanmaq. Bir qız bir neçə oğlanın içində — burda qısqanmalı nə var ki!

- Qulaq as, onlar mənim dostlarımdı, ağlına başqa bir şey gəlməsin. Funtik isə mənə skripkanı öyrədir.

- Hə? Başqa nə öyrədir?

- Senan bəsdi!

- Nə bəsdi? Dostlarım