Mektub 1ci fesil
Nurane ve Senan
Qatarın səsi yaxınlaşırdı. Bu qatar da heç vaxt onunla yola getməyib. İmtahana tələsəndə həmişə qatar gec gəlirdi. Ya da iki stansiya arasında bir müddət dayanır, sonra hərəkət edirdi. İndi isə tərsinə. İstəyirdi gec gəlsin qatar.

Hərəsi bir sütuna söykənib dayanmışdı. Hərdən gizlincə bir – birinə baxırdılar. Danışmırdılar, heç bir – birinə yaxınlaşmırdılar da. Artıq danışmağa sözləri qalmamışdı. Yalnız gözləri növbə ilə qarşıdakının yerə dikilmiş gözlərinə baxırdı. İndi hər ikisi qatarın gec gəlməsini istəyirdi. Amma qatar yaman tələsirdi bu dəfə. Dəmir təkərlərin takkıltısı bir ayrılıq nəğməsinin nəqarət hissəsini böyük ustalıqla səsləndirirdi. Bu səs uzun müddət hər ikisinə bu günü xatırladacaqdı, hər ikisi heç vaxt bu səsi unutmayacaqdı, bəlkə də hər ikisi yox, yalnız biri.


Qarlı bir gündə tanış olmuşdular. Yollar buz bağlamışdı. Səhər vaxtı olduğundan küçədə az adama rast gəlmək olurdu. Universitetlərdə dərslər qurtardığından yalnız imtahanı olanlar universitetə gedirdi. Küçədə demək olar ki, maşın yox idi. Hərdən külək qarı yerdən sovurub havaya qaldırır və yerimək üçün çətinlik yaradırdı. Üstəlik yer tamamən buz olduğundan hər an sürüşüb yıxılmaq təhlükəsi var idi. Əllərini kurtkasının cibinə qoyub, başını aşağı salaraq sonuncu imtahanını verməyə gedirdi. Çox fikirliydi. İmtahana görə yox, necədə olsa semestr boyu oxuduğu fənn idi. Buna görə də ən azından yaxşı qiymət alacağına əmin idi. Fikirli olmağına səbəb isə bir gün əvvəl telefonda ailəsi ilə söhbət olmuşdu. Ailəsi rayonda ondan xəbərsiz uzaq bir qohumun qızını onun üçün istəmişdilər. Yalnız dünən ona bu barədə telefonda demişdilər. Ona ən çox təsir edən ailəsinin ona hörmət etməməsi idi. Necə olur ki, universitetdə ailə qurarkən nəinki oğlanın, hətta qızın da azad seçim edə bilməyi haqqında ağız dolusu danışan bir insanın öz ailəsi onun seçiminə məhəl qoymadan qız istəmişdilər. Dərs zamanı müəllimi, kitabları, mövzuları belə sərbəst, müstəqil