qerar verirsiz?

İksi de güldü...

Bir az getdikden sonra günahkar kimi qıza baxıb – yaxşı, men sağ terefe getmeliyem, imtahana telesirem – deyerek, tez ayrılmaq istedi.

- Aaa, imtahanınız var? Uğurlar size...

Sonra celd bir hereketle elini uzadaraq gülümsedi :

- Nurane qisaca nura

Bir anlıq duruxub, qızın üzüne baxdı. Cemi beş deqiqe önce tanıdığı qız semimiyyetle elini ona uzadaraq, adını deyirdi. Nehayet, o da elini uzadıb qızın elcekli elini sıxdı:

- Senan çox şad oldum — deyerek azacıq gülümsedi.

- Men de.

- Sağ olun… Helelik...

- Sağ olun...

Ayrılıb universitete doğru yerimeye başladı. İçinde qeribe hisler yarandı. Göresen onun üçün istedikleri qız nece idi? Uzaq qohumlarının qızı olsa da, lap uşaq vaxtlarında görmüşdü onu. Hem gediş – gelişleri yox idi, hem de artıq neçe il idi ki, rayondan çıxmışdı. Rayona gedende de yalnız bir neçe dostları ile görüşür, çox adamlarla görüşmeye, çox yer gezmeye hevesi olmurdu. Buna göre de ailesinin onun üçün istediyi qızı heç cür tesevvüründe canlandıra bilmirdi. Özünden asılı olmayaraq qohumlarının qızının indice tanış olduğu qıza oxşamasını istedi. Xüsusile, gülümseyerken ona benzesin. Ele yerişi de onun kimi olsun. Heç adını da bilmir. Dünen telefonda anası qızın adını da demişdi, amma eşitdiyi sözlerden teeccüblenmesi ve bütün olanlara göre hirslenmesi onda qızın adını yadında saxlayacaq hal buraxmamışdı. Amma indi isteyirdi qızın adı Nurane olsun. Bir az önce qulağında hezin mahnı kimi seslenen ad: Nurka Nura...
Veziyyeti rayondan oxumağa gelen uşaqların standart veziyyeti kimi deyildi. Adeten rayondan oxumağa gelen oğlanlar şeherde bir qız sevirler. Aralarındakı sevginin tam alışdığı bir vaxtda ya institutu qurtarıb eve gedirler, ya esgerlik ortalığa düşür, ya da qızı şeherli oğlana verirler. Eyni zamanda bu veziyyet rayondan gelmiş qızların da başına gelir. Lakin, senanda da veziyyet bele deyildi. Onun sevdiyi qız yox idi.

<< 1 2 [3] 4 5 ... 8 >>

sumeyla [OFF] (21.06.2014 / 11:04)
senin kimi ne ise inan hec dalawmaq havasinda deyilem qalsin bawqa vaxta