. Əsəbləri pozulmuşdu. Bizə “siz sadəcə əlinizə musiqi aləti alıb vaxtınızı boşuna keçirən gicbəsərlərsiz” deyirdi… O səni çox sevirdi, təsəvvür etdiyindən qat – qat çox!!! Hər bir insan bu cür sevilməyi çox istəyər. Düzünü desəm hətta sənə paxıllığım tutur… İstəyirsən onun skripkada ifa etmək istədiyi mahnını ifa edim?...

Skripkanın həzin səsi küləksiz dənizin sakit ləpələri kimi ətrafa yayılırdı. Amma nədənsə həzin və ayrılıq hissi doğuran bir mahnı seçib. Görünür nə vaxtsa Senanla ayrılacaqlarını hiss edirmiş!.. Senan artıq mahnıya qulaq asa bilmirdi. Fuadsa gözlərini yumaraq bu qəmli mahnını ifa etməkdə davam edirdi. Ordan uzaqlaşmağa başladı. Gözləri dolmuşdu. Nə edəcəyini, hara gedəcəyini, nə düşünəcəyini belə bilmirdi. Skripkanın səsi hələ də gəlirdi. İndi bu səsə Nurkani ondan alan qatarın təkərlərinin takkıltısı da qarışmışdı. Fuadın son sözləri də dumanlı şəkildə bu səsin içərisindən eşidilirdi: “O səni çox sevirdi, təsəvvür etdiyindən qat – qat çox!!! Hər bir insan bu cür sevilməyi çox istəyər. Düzünü desəm hətta sənə paxıllığım tutur...”

Bütün olanlar bir – bir gəlib gözlərinin önündən keçdi: evdən zəng edib onun üçün qız istədiklərini demələri, Nurkayla tanışlığı, sonra evə zəng edib evlənmək istəmdiyini deməsi, Nuraneden ayrılmağı, bu yaxınlarda anasının zəng edib kinayə ilə “sənin üçün istədiyimiz qızın toyudu” deməsi...

...Günlər Senan üçün Nurani aparan qatar kimi sürətli gəlib keçirdi. ......


Artıq Bakıya qar yağmağa başlamışdı.

… Soyuq və qaranlıq qış gecəsi. Tələbə yoldaşları yatmağa hazırlaşırdılar. Onları narahat etmək olmazdı. Ona görə də mətbəxə keçib işığı yandırdı. Pəncərədən soyuq küləyin qorxulu səsi gəlirdi. Ehtiyat üçün yanına çoxlu vərəq qoymuşdu. Nədən başlayacağını bilmirdi. Həyatında ilk dəfə idi ki, məktub yazacaqdı...
Ve hekaye burda basdadi
ardi