Titan´ın bortunu ülgüc kimi kəsərək, parçalamışdı."
Daha sonra Robertson əhvalata; gəmi sürətlə su al/götürdüyünü. Həyəcan verildiyini, avarlı qayıqların endirilərək, əvvəl qadınlar və uşaqlar mindirildiyini, kömək çağırışları edilərkən, Avrupa´nın ən məşhur və zəngin ailələrinin mənsubların bir-birlərinə əbədi olaraq vida edərkən, nəhəng reys gəmisi Titanın buzlu qütb sularına sürətlə basdırıldığını izah edərək davam edirdi.
İnanılmaz kəhanət reallaşır...
Və Robertson 1898-ci ildə əhvalatını kiçik bir kitab olaraq nəşr etdi. Kitab onu çox daha sonra ölümsüz edəcəkdi, dünyanın ən təəccüblü və ən/en dəhşət verici kəhanətini yazmışdı amma nəticə nəşr etdiyi dövr üçün eynilə kitabın adı kimi idi yəni "Boşyere" Aradan 14 il keçdi və başqa bir zamanda, başqa bir gəmi, əsla batmaz deyilən dünyanın ən lüks və ən böyük reys gəmisi Titanik, İngiltərənin Southampton limanından yeni dünyaya doğru dənizə açıldı. Sonra, 1912-ci ildə 14 Nisan´ı, 15 Nisan´a bağlayan gecədə sislər arasından birdən ortaya çıxan bir aysberq batmaz deyilən Titanikin qatili olacaqdı. Yuxarıda oxuduğunuz Robertson´un romanındakı batış səhnəsi eynilə reallaşdı. Yalnız o qədərmi? Baxın Morgan Robertson Titanik´den 14 il əvvəl yazdığı romanında daha nələri bilmişdi;
Robertson´un romanındakı Titan adlı gəmi Southampton limanından yola çıxırdı və 14 il sonra Titanik də eyni limandan yola çıxdı.
Romandakı gəmi ilə, Titanik arasında yalnız 4 metr fərq vardı. Titan 248 metr, Titanik 252 metr idi.
İki gəminin ağırlıqları da çox yaxın idi/şikayətləndi. Robertson romanında Titan´ı 70.000 ton ağırlığında yazmışdı; Gerçək Titanik isə 66.000 ton idi.
Hər iki gəminin də üç pərvanəsi vardı və hər ikisi də 3000 yolçu daşıyırdılar. Gərək romandakı xəyali Titan´a gərəksə də gerçək Titanik´e Avrupa´ nın saylı zənginləri və məşhur ailələri minmişdilər.
Daha da sonrası var;
Robertson´un romanındakı nəhəng Titan, New Foundland yaxınında; Şimal Atlantik´ da bir aysberqinə çarparaq batdı və işdə inanılmaz