Həyatımızda təsadüfən kimsə qarşımıza çıxmaz.
Qarşımıza çıxan ətrafımızda olan hər kəsin bir səbəbi vardır:
Ya bizi bir yerə aparırlar,ya da bizə bir şeylər öyrədirlər..

Yaşamaq-ən gözəl şeydir.
Bəzən kədər,bəzən qucaq dolusu sevgi,bəzən də kiçik bir gülüş..

İnsan hər şeyini itirə bilər:evini,maşınını,pulunu,hətta yaxınlarını da,
Amma insanın əlindən itməyəcək tək şey ümiddir..

Bəlkə də həyatın sənə heç gülmədiyini,şans vermədiyini düşünərsən,
Halbuki,insan öz şansını özu seçir.

Bəlkə də barmaqlarımızın arasındaki boşluq ona goredir ki,
Bizim üçün yaradılan insan gəlib o boşluğu doldursun..Bəzən kiçik bir damla ümid yaşadar insanı.
Ümid etməlidir,çünki o vaxt bacarar insan,o vaxt xoşbəxt olar.
Ümid etməkdən əl çəkməməlidir,çünki insanın əlindən alinmayacaq tək şey-ümiddir..

Bəzən sadəcə səbr etmək lazımdır.
Paltar bizi soyuğa qarşı necə qoruyursa,səbr də çətinliklərə qarşı elə qoruyur.
Soyuq artdıqca qat-qat geyinərsən ki,üşüməyəsən.
Çətin anlarda da səbrini artir ki,əzilməyəsən..

Bəzən də o qədər düşünərsən ki,artıq özün-özündən yorulub küsərsən.
Amma yenə də heç nəyə baxmayaraq həyatın davam edər..

Bəzən bitmək bilməyən dərdlər yağış olar,üstünə yağar,
Amma unutma ki,rəngarəng göy qurşağı yağışdan sonra çıxar..

Nə olsa da bütün qaranlıq gecələr səhəri gün aydınlıq sabaha açılmağa məcburdur.
Bütün problemlər bir gün sabah aydınlığı ilə sona çatacaq..