siğənin
olmasını sübut edir və bizə aydın
olur ki, həqiqətən də Peyğəmbər(s)-
in zamanında müvəqqəti evlənmə
var idi. Görəsən sonradan nə baş
verdi ki, müvəqqəti evlənmə ixtilaflı
məsələyə çevrildi və bir çox
məzhəblər indi də bunu qəbul
etmirlər. Gəlin yenə də Əhli-sünnə
alimlərinin kitablarına müraciət
edək. Müslüm ibni Həccac yazır ki,
İbni Abbas və İbni Zübeyr, qadınları
siğə etmək və həcc mütəsi (Həccidə
Ömrə və Həcc əməlləri arasında
insanın öz halalı ilə (istər müvəqqti,
istərsədə daimi kəbindən olan əhli-
əyalı ilə) yaxınlıq etməsi) barədə
ixtilaf etdilər. Cabir ibni Abdullah
bunları görüb dedi: ''Biz Peyğəmbəri
Əkrəmin sağlığında onların hər
ikisinə əməl edirdik. Amma sonra
Ömər bizə o iki şeyi qadağan etdi və
ondan sonra daha biz ona əməl
etmədik.'' (''Səhihi Müslüm'' c. 1,
səh.395, Misir çapı) (''Sünnəni
Beyhəqi'' c. 7 səh.206) ''Əgər Ömər
müvəqqəti evlənməyi qadağan
etməsəydi, bədbəxt və yaramaz
insanlardan başqa heç kəs zina
etməzdi.'' (''Əd-dürrul-mənsur'' c. 2
səh.140)
Əli ibni Quşçi isə yazır ki, Ömər
ibni Xəttab minbərə çıxıb belə dedi:
''Ey camaat, üç şey vardır ki,
Peyğəmbər(s) zamanında var idi,
mən onları qadağan edirəm. Onlar
qadınlarla müvəqqəti evlənmə, həcc
mütəsi və azanda ''həyya əla xəyril-
əməl''dən ibarətdir.'' Belə hədislər
həddindən artıq çoxdur.
Maraqlanmaq istəyənlər Əhli-sünnə
kitabları olan ''Müsnədi Əhməd'' (c. 3
səh. 356 və 363), ''Zadul-məad'' (c. 1
səh.444), ''Səhihi Müslüm'' (c. 1
səh.395) və ''Sünəni Beyhəqi''
kitablarına müraciət edə