Bədbəxtdirlər. Çünki kağız parçasının əsirinə çevriliblər, quldular, ancaq var-dövlətə baş əyirlər. Qoy əysinlər, əyilsinlər, yerə girsinlər. Mənsə xoşbəxtdəm. Çünki bir azdan azad olacam, göylərə uçacam, bu murdarlardan, əxlaqsızlardan, qullardan uzaqlaşacam. Bir də, onların süni mərhəmətlərini görməyəcəyim üçün çox xoşbəxtəm. Daha bu məhkum olduğum çarpayıdan da qurtulacam. Gəzəcəm küçələri, parkda uşaqlarla oynayacam, onlarla mahnı oxuyacam, məktəbə gedəcəm, dalaşacam, sevəcəm və seviləcəm… onlar məni görməsələr də. Əsas odur ki, azad olacam…

Bu məktubu sizə və sizin kimi təsadüfən seçdiyim bir neçə nəfərə yazmaqda məqsədim odur ki, həyatı pul üçün yaşamayın. Həyatda daha gözəl, daha dəyərli şeylər var. Qul olmayın, baş əyməyin kağız parçasına. Pul bərəkətdir, pul müqəddəsdir, pul hər şeydir deyənlərə inanmayın. Əgər elə olsaydı, o müqəddəs pul, heç olmasa bir insanı ölümdən qurtarardı, bir insana şəfa verərdi, bir insanı xoşbəxt edərdi. Razı deyilsiz? Sizə deyirəm, ey əlləri pullar oynayan, özlərini xoşbəxt sayan insanlar, bəlkə, xoşbəxtliyiniz haqda bir də fikirləşəsiniz???
Məktubumu sona qədər oxuduğunuz üçün təşəkkürlər. İndi gözlərimi