Möminlər, bir-birini tamamlayan bir ailənin üzvləri kimidirlər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.s) “Allahın qulları arasında elə üstün kimsələr vardır ki, peyğəmbər deyillər, lakin peyğəmbərlər və şəhidlər onlara qibtə edəcəklər.” Bunu eşidən Əshab; “Ya Rəsulallah, onlar kimlərdir? Bərcə onlarla tanış olaraq onların duasını almış olarıq” dedilər. Peyğəmbərimiz (s.ə.s) “Onlar bir sülalədən qohum olmadıqları halda, sırf Allah üçün bir-birlərini sevənlərdir. Axirətdə nurdan minbərlər üzərində, üzləri də ay kimi parıldayacakdır. Hərkəsin qorxudan hüzün və kədərə boğulduğu o gündə, onlar nə qorxacaqlar nə də kədərlənəcəklər”- dedikdən sonra Allahın Rəsulu bu ayəti oxudu: “Biləsiniz ki , Allahın dostlarına heç bir qorxu yoxdur. Onlar hüzünlənməyəcəklər də.” (Yunus, 10/62)

Ənəs İbni Mâlik (r.a) dan rəvayət olunan bir hədisi şərifdə də belə buyrulur:
Peygəmbərimizin (s.ə.s) hüzürunda bir adam vardı. Başqa bir adam da onların yanından gəlib keçdi. Arxasından, Hz. Peygamberin (s.ə.s) huzurundaki kimsə:

– Ey Allahın Rəsûlü! Mən gedən bu adamı Allah üçün sevirəm, dedi. Peygəmbərimiz (s.ə.s):
– “Yaxşı bəs sən ona sevdiyini bildirdin mi?” buyurdu. Adam:
– Xeyr, Ya Rəsulullah (s.ə.s) dedi. Hz. Peygamber (s.ə.s):
– “O zaman ona sevdiyini bildir”, buyurdu.
Adam dərhal qalxıb o şəxsin arxasından yetişdi və:
– Mən səni Allah için sevirəm, dedi. O da:
– Məni rızası üçün sevdiyin Allah da səni sevsin, cavabını