iman gətirmələri kifayət edirdi. Çünki qadınların dini ərlərinin və atalarının dini idi.
Ərləri tərəfindən zorakılığa məruz qalanlar şikayətə onun yanına gələrdilər. Peyğəmbər (s) isə məsciddə kişiləri azarlayar və onlara deyərdi: “Gündüz onları döyür, gecə isə utanmadan yanlarınamı gedirsiniz?”.
Bu cəmiyyətimizdə hələ də sağalmayan bir xəstəlik mövcuddur. İnsanlar arasında belə bir deyim var: “Qadınla məsləhətləş, ancaq dediyinin əksini et!”. Evlilikdə, cəmiyyəti maraqlandıran bəzi məsələlərdə, hətta qadının özü ilə bağlı məsələlərdə onun fikrinə baş vurulmadan bir çox qərarların verildiyini görürük.
Hz.Peyğəmbər (s) bəzi qərarlarında bu anlayışın səhv olduğunu bir neçə dəfə sübut edib.

Buna misal olaraq aşağıdakı hadisəni misal göstərə bilərik:
Peyğəmbərimiz 1500 nəfərlə həcc ziyarətinə çıxmışdı. Silahsız, əliyalın müsəlmanlar həm ibadətlərini yerinə yetirmək, həm də məkkəlilərlə sülh danışıqları aparmaq üçün səfərdə idilər. Ancaq məkkəlilər buna icazə vermədilər. Məhz məşhur Hüdeybiyyə sülhü də həmin gün imzalandı. Şərtləri ağır olsa belə, bu müqavilə qəbul edildi.
Peyğəmbərimiz (s) ilk görünüşdə məğlubiyyət hesab edilən, sonralar isə böyük bir zəfərin müjdələyicisi olan bu sülhü qəbul etdi. Mədinəyə geri dönmə zamanı səhabələr getməkdən imtina edirlər. Kəbəni təvaf etmək üçün Məkkəyə getmək istəyirdilər. Peyğəmbərimiz (s) öz səhabələrinə olduqları yerdə qurban kəsmələrini və ehramdan çıxmalarını bildirir. Səhabələr isə Peyğəmbəri (s) fikrindən vaz keçməsi üçün israrlarında davam edirlər. Ancaq Məkkəyə zorla daxil olmaq, həm razılaşmanın şərtlərini pozmaq, həm də müharibənin başlanması mənasına gəlirdi. Peyğəmbərimiz (s) qəmgin vəziyyətdə öz çadırına qayıdır. Hətta Ömər kimi səhabələr belə bu məsələdə israr edirdilər. Bu zaman xanımı Ümmü Sələmə peyğəmbərimizin yanına yaxınlaşır və nə baş verdiyini soruşur. Peyğəmbər məsələni ona danışır. Ümmü Sələmə (Allah ondan razı olsun!) bu çətin anda öz həyat yoldaşına yol göstərir və deyir: “Ey Allahın rəsulu!