Hicab bütün müsəlman qadınlarına fərz,
vacib buyrulmuşdur. Hərçənd ki, bir coxlarımız
namaz qılıb, hicaba yox deyirik. Bununla da "Hicab
vacibdir, amma məcbur deyil" deyirik. Bəli, hicabı
öz istəyinlə örtməlisən. Namaz qılıb hicabsız
gəzməyə öz içimizdən baxaq. Bizi xəlq edən Uca
Allaha şükürlər olsun. Allahu Təbarəkü Təala bizi
xəlq etmiş, yaratmış və bizim necə olmağımız da
ona məlumdur. Bəs niyə Namaz qılarkən örtünüb
namazdan sonra qollarımızı, saçlarımızı,
sinələrimizi və digər yerlərimizi açıb çölə, toya,
gəzməyə və s. gedirik. Məgər Allah bizi tək namaz
qılarkən görür? Özümüz də gözəl bilirik ki, bu belə
deyil. Allah bizi hər yerdə görür və ürəklərimizdən
də agahdır. Bəs onda nə? Nəfsimiz buna yol
vermir. Namaz qılan bəndə isə nəfsinə yox
deməlidi. Bəs siz necə nəfsinizə yox deyə bilərsiz?
Mən bir müsəlman xanımı olduğuma görə belə
düşünürəm:
Hicab mənım mənliyimdir!
Hicab mənim kimliyimdir!
Hicab mənim itaətimdir yaradanin əmrinə!
Hicab mənim imanımın işarəsidir!
Hicab mənim məsumluğumdur!
Hicab mənım dinimdir!
Hicab mənim şeytanla döyüşdə qılıncımdır-
qalxanımdır!
Hicab mənim kəlmeyi-şəhadətimdir!
Hicab mənim qadınlıq qürurumdur!
Hicab mənim cihadımdır!
Hicab mənim təmizliyimdir cirkin baxışlardan! Bir
sözlə, hicab mənim hər şeyimdir!