n deyilem!!! - otaqda ayağımı yere çırparaq yeriyib dilimden qalmırdım...
- Ay qız, gel otur hele burda... Ne olub? Kime getmirsen yene? - Şelale meni divanda otuzdurub özü de yanımda yerini rahatlamışdı...
- Tesevvür edirsen ki, 2 güne meni Famile isteyecekler? Özü de kimeye... - hele ağzımı eyerek danışmağımı demirem...
- Ne? Bizim Famile? - Şelale gözlerini iri açıb nezerlerini üzümde gezdirerek ağzımı güdürdü...
- He de... Sizin alt qonşunun oğluna!!! Göre... Men hara, o hara... Üzünden itlik yağır... Bir defe görmüsen onun qızlara qarşı xoş üzünü? Vallah, menim günüm indikinden qara olar ona getsem... Allahından bezmişem bele heyatdan... Birce Familim eksik idi... - içimi tökmekçün fürset tapmışken susası deyildim...
- Ay bacı, sen de kimise beyenmirsen... Senin istediyin kimi müasir düşünceli, deyib- gülen oğlanlar Gencede çetin tapılsın... - menim istediyim kimi oğlan vardı beyem? Onsuz da, bilirdim ki, başımı çöle çıxarmayan biri olaraq ailem seçen birine gedecem... Heç olmasa, bu Famil kimisi olmayaydı...
- Guya Bakıda oxuduq, elimiz bala batdı axı... Men işleyecem, sonra ere gedecem... Meni anlayan, seven insan tapmayınca neyime lazımdır er? Hele bu Famil heç olmaz... - Yazıq Şelalenin başını şişirmemiş qeti dilimi saxlamazdım...
- Ay- hay... 2 ildi qurtarmışıq, hele ne sen iş tapmısan, ne de men... Guya iş tapsaq, seni kimdi qoyan işlemeye? Ramiz dayı qoysa da, Semed ayağını sındırar... - Şelale düz deyirdi... Amma menim xeyallarım vardı axı... Onlar nece olacaq? Bu işi bele qoya bilmezdim... Gerek bir yolunu tapaydım...
Şelaleye içimi boşaldıb pilleleri enerek aşağı düşmüşdüm... Tam binadan çıxanda bu idbar qarşıma çıxmışdı... Heç mene fikir vermeden pilleleri çıxıb qapılarını döymüşdü... Binadan çıxaraq yan bloka keçib qapımızı açaraq eve keçmişdim... Anam bilirdi ki, men qonşuya getmişem... Bele vaxtlarda qapını kilitlemezdi... Otağıma keçib türümonun önünden rezini elime alaraq saçımı yığıb yatağın üstüne sertce oturmuşdum...
-