otağımın penceresinden küçeni seyr ederek reqs edirdim... Heyetde sesleri bir- birine qarışaraq müxtelif oyunlar oynayan uşaqlara baxdıqca ehvalım daha da yükselirdi... Kaş men de onlar yaşda olaydım... Ya da oğlan olaydım... İçimde aşıb- daşan bu çoşğunu etrafa yaymaq istesem de, qız olduğumdan Azerbaycan üçün mümkün olmayan bir şey dileyirdim...
- Eşitmirsen? Bu zibili ne qeder taxmaq olar? Bir gün qırıb qoyacam yere bunları... Qız olan bende bütün günü ya mahnı oxuyur, ya oynayır... Ay Allah, mene sebir ver!!! Bu başıboşa da ağıl ver!!! - anam yene otağa keçib qulaqcıqları dartıb çıxararaq öz dialoquna başlamışdı... Yene eyni sözler, yene eyni terz...
- Ay mama, ne olub axı? Olmaz men oynayım? Öz otağımda bele buna icaze yoxdur? He? Dediz, televizora ses verme, mahnı dinleme, razılaşdım. Bu da olmaz? He? - içimdeki vulkan bu sefer de patlamışdı...
- Az danış!!! Sen hele bunun anası ile danışığına bax... Dua ele ki, atangil gelene kimi işlerimi qurtarmalıyam... Yoxsa, saçını almışdım ayağımın altına... Keç metbexe, soğanı doğra!!! Küçük!!! - hemişe olduğu kimi anamın derdi atam ve qardaşım idi... Meni sayan vardı ki bu evde? Kim ne çalsa, onu oynamağa mecbur idim... Axı men qız idim... Ailemiz cemi 4 neferden ibaret idi... Atam, anam, men ve qardaşım... Atam Ramiz her kes terefinden zehimli insan kimi tanınırdı... Orta seviyyede imkana malik ailede anadan olmuşdum... Gencede 5 otaqlı evimiz ve atama mexsus olan 2 erzaq mağazamız vardı... Pul cehetden heç zaman korluq çekmemişdik... Amma sevgi sarıdan çox ac aile hesab olunurduq... Atamın kobud xasiyyeti zamanla anama ve qardaşıma da keçmişdi... Mene göz verib, işıq vermirdiler... Ne etseler de, menim içimdeki enerji mehv olmurdu... Özüme bir şekilde eylence üçün vasiteler tapırdım... Axı men Narden idim... Etrafımdakı insanlar terefinden gülerüz, şirinsöz, dilli- dilaver ve enerjili biri kimi tanınan Narden... Adım qeyri- adi olsa da, çox sevirdim bu ferqliliyi... Yaxşı ki, atam men doğulanda düzgün seçim

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>